fanourgimata

το όμμα του σκώμματος

Archive for the ‘ΟΙΚΕΙΑ ΚΑΚΑ’ Category

Έμμετρο καταπότιο για …εθναλγίες

ΤΟ ΦΑΥΛΟ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ!

Posted by MAKIS στο 26/01/2016

Μικρή εικαστική συμβολή στον εθνικό εορτασμό για την πρώτη επέτειο της ανόδου στην εξουσία ενός παρά φύσει πολιτικού ζεύγους. 

Το πρωτο σύμφωνο συμβίωσης που κατέληξε σε γάμο!

Το πρωτο σύμφωνο συμβίωσης που κατέληξε σε γάμο!

.

Ο άνθρωπος που έβγαζε από το καπέλο του λαγούς (με πετραχήλια)!

Ο άνθρωπος που έβγαζε από το καπέλο του λαγούς (με πετραχήλια)!

Λαγός με πετραχήλι στο φυσικό του περιβάλλον

Λαγός με πετραχήλι στο φυσικό του περιβάλλον

.

Πανάξιος Εστί!

Πανάξιος Εστί!

.

Προεκλογικώς... λέων και μετεκλογικώς χαμαιλέων!

Προεκλογικώς… λέων και μετεκλογικώς χαμαιλέων!

.

ΑΙΕΝ ΨΕΚΑΖΕΣΘΑΙ

ΑΙΕΝ ΨΕΚΑΖΕΣΘΑΙ

.

 

Τα εν γαστρί και εν κάρα!

Τα εν γαστρί και εν κάρα!

.

 

.

Θεανώ:: Πολιτική Κουζίνα

Θεανώ:: Πολιτική Κουζίνα

.

 

Η υπουργός που με το ραβδί της εξαφάνιζε τη νύχτα τους μετανάστες!

Η υπουργός που με το ραβδί της εξαφάνιζε τη νύχτα τους μετανάστες!

.

"Αν κοτάς, ξαναπές θα σου ξεσκίσω τα μνημόνια..."

«Αν κοτάς, ξαναπές θα σου ξεσκίσω τα μνημόνια…»

.

Η καραδοκούσα δεκάρα

Η καραδοκούσα δεκάρα

.

ΝΩΠΗ ΕΝΤΟΛΗ: της έλειπε μόνο η... ρίγανη!

ΝΩΠΗ ΕΝΤΟΛΗ: της έλειπε μόνο η… ρίγανη!

.

Συριζανό ντε Πατατράκ (όταν έδινε 17ωρες μάχες με τους Βισιγότθους(

Συριζανό ντε Πατατράκ (όταν έδινε 17ωρες μάχες με τους Βισιγότθους)

.

Όνειρο προεκλογικών νυκτών

Όνειρο προεκλογικών νυκτών

Όπου σταθείς, όπου κι αν πας. εδώ παπάς εκεί Παππάς...

Όπου σταθείς, όπου κι αν πας. εδώ παπάς εκεί Παππάς…

Η "σκληρή διαπραγμάτευση" στο απόγειό της!

Η «σκληρή διαπραγμάτευση» στο… απόγειό της!

.

Το "τρίτο" επέπρωτο να είναι και το μακρύτερο!

Το «τρίτο» επέπρωτο να είναι και το… μακρύτερο! Βοήθειά μας…

.

Το Ροζικλαίρ ήταν... εκκλησία μπροστά στην Κουμουνδούρου!

Το Ροζικλαίρ ήταν… εκκλησία μπροστά στην Κουμουνδούρου!

 

Η "κου ουξ κλαν" τώρα δικαιώνεται!

Η «Κου Ουξ Κλαν» τώρα δικαιώνεται!

.

'Οταν, κατά τη μεταπολίτευση, χλευάζαμε τον Λεβέντη, δεν μπορούσαμε να φανταστούμε τα... λεβεντόπαιδα που θα κάθονταν στο σβέρκο μας!

‘Οταν, κατά τη μεταπολίτευση, χλευάζαμε τον Λεβέντη, δεν μπορούσαμε να φανταστούμε τα… λεβεντόπαιδα που θα κάθονταν στο σβέρκο μας!

.

Εάν ο Κάρολος ήταν σύγχρονος του Αλέξη, δεν θα έγραφε το "ΚΕΦΑΛΑΙΟ" αλλά τον... "ΚΑΤΑΚΕΦΑΛΟ"!

Εάν ο Κάρολος ήταν σύγχρονος του Αλέξη, δεν θα έγραφε το «ΚΕΦΑΛΑΙΟ» αλλά τον… «ΚΑΤΑΚΕΦΑΛΟ»!

.

PhotoFunia-1445764849-Tsipras-2

Μεταμνημονιακός  βαμμένος «αριστερίς»

.

Άγιος Αλέξιος ο Φέναξ:: από τις καταψεις στις διαλείψεις...

Άγιος Αλέξιος ο Φέναξ:: από τις καταλήψεις στις διαλείψεις…

.

oie_rounded_corners

«Εμείς δεν διορίζουμε όπως γινόταν στο φαύλο παρλθόν! Απλώς τοποθετούμε τα μέλη μας, τους συντρόφους μας, τους κοινωνικούς αγωνιστές, καθώς και τους συγγενείς, φίλους ή τις γκομενοπαρέες αυτών, προκειμένου να βελτιώσουμε το εργασιακό μικροκλίμα στο ευρύτερο δημόσιο. Τα λοιπά είναι εκ του πονηρού!

«Μην τάξεις σ' άγιο κερί, και σε γριά ματζούνι!»

«Μην τάξεις σ’ άγιο κερί, και σε γριά ματζούνι!»

.

 

Advertisements

Posted in ΔΗΓΜΑΤΑ, ΟΙΚΕΙΑ ΚΑΚΑ, Uncategorized | Με ετικέτα: , , , , , , , , | Leave a Comment »

ΑΙΔΩΣ ΦΕΛΛΟΙΟΙ

Posted by MAKIS στο 07/07/2015

Αιδώς Γελοίοι

.

 

Υπερανθρ...ώμαλος!

Υπερανθρ…ώμαλος!

Uncle Alex (Flabour)

Uncle Alex (Flabour)

photofacefun_com_1440518322-Varouf

«Va Ru Fa»: Η κατάρα των Φαραώ και των Αγορών!

.

Αχ, κουνελάκι, κουνελάκι, ξύλο που... πάει χαμένο!

Αχ, κουνελάκι, κουνελάκι, ξύλο που… πάει χαμένο!

.

photofacefun_com_1440517123-Lafa

«Laf Azan», η Μάστιξ του ΕΥΡΩ, έτοιμος να καταλάβει το Νομισματοκοπείο!

Posted in ΔΗΓΜΑΤΑ, ΟΙΚΕΙΑ ΚΑΚΑ | Leave a Comment »

ΑΛΕΞΙΑΔΑ

Posted by MAKIS στο 04/07/2015

tsipras-uber-alles

Ο Τσε Τσε της Ωγυγίας

Α Λ Ε Ξ Ι Α Δ Α
(Ο Δρόμος για τη Βενεζουέλα)

Πρωθυπουργό πιο χαλεπό
δεν είδα απ’ τον Τσίπρα:
λαϊκιστή, ανεύθυνο,
με καμποτίνου φύτρα!

Μαυρογιαλούρος με θωριά
κλεφτοκοτά ναρκίσσου
που θεωρεί το είδος του
εκπρόσωπο του ίσου!

Ό,τι χλευάζει το πρωί,
το εξυμνεί το βράδυ
και μούργα του παλιού καιρού
μοσχοπουλά για λάδι!

Ψηφίστηκε, εκλέχτηκε
και μπήκε στο μαγγάνι
εν μέσω Μπαρουφάκηδων
και βρόχων Λαπαζάνη!

Το σύμφωνο συμβίωσης
με τον Μιχαλολιάκο,
μηδέ τιμή περιποιεί
μήτε τον κάνει… Διάκο!

«Πρώτη φορά αριστερά»
με δεξιό εταίρο
(και μάλιστα ακρότατο),
συντρόφια, σας συγχαίρω!

Αν είναι, φευ, «αριστεροί»
οι κάθε είδους «-ίτσες»,
όταν θ’ ακούω «πρόοδος»
θα βγάζω… γαρδαβίτσες!

Μονοπωλείτε το «καλό»
και την «ευαισθησία»,
μιALEXIADAας και το «θα» ο άπελπις
καλύπτει μ’ ακρισία.

Νομίζω πως νομίζετε
πως είσαστε οι μόνοι
που ‘χετε… πίσω την πυγή˙
ταώς που καμαρώνει!

Πλην της Ραχήλ κι ο Σιλωάμ
θα ήταν… συριζαίος,
της συνιστώσας «ΞΑΓΝΙΖΑ»
και μάλιστα ευρέως!

Ο «ΣΥΡΙΖΑ» εξάγνισε
πολιτικούς ”φυγάδες”
που άλλαζαν το σχήμα τους
σα να ’ταν… αμοιβάδες!

Το πάλαι, οι ευώνυμοι
τους λέγαν «αποστάτες»,
μα νυν τους λένε «ήρωες
που ’ρθαν να βάλουν πλάτες»!

Στις πλάτες τους κουβάλαγαν
μία κυφή Ελλάδα
που με μια τίντα κρεμεζί
την έκαναν… λαμπάδα!

(Για τη συνέχεια κάντε κλικ ΕΔΩ)

001

Posted in ΔΗΓΜΑΤΑ, ΟΙΚΕΙΑ ΚΑΚΑ, ΣΚΩΠΤΙΚΑ, Uncategorized | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ ΣΤΟ… CIPRΩ

Posted by MAKIS στο 27/06/2015

oie_Is2GwzxmPTk5-1

τσιπρόβολο

ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ ΣΤΟ… CIPRΩ

Δυστυχώς, πέσαμε σε φωλεά κνωδάλων! Ήγουν, φωλεά αποφωλίων πολιτικών, τυχοδιωκτών, ανευθύνων, τζογαδόρων, αριβιστών, ιδεοληπτικών, εμμονικών, κομπορρημόνων, κομματολάγνων, ψευδολόγων, αέργων, περιέργων, αεριτζήδων, σουλατσαδόρων, σαλτιμπάγκων και πατριδοκαπήλων με κουκούλα ατελείωτης… λεβεντιάς και υπερηφάνεια απελευθερωμένου δοσίπυγου.

Κρίμα που δεν έγινε ακόμα ο αγωγός του Πούτιν για το αέριο, γιατί με τη μαγκιά και την κλανιά που έπεσε, τον τελευταίο καιρό, στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας (και της «πρώτη φορά» αριστεράς), θα χρειαστούμε, οπωσδήποτε, ένα λούκι. Και μην φοβάστε˙ λεφτά υπάρχουν! Εκτός από τις προκαταβολές, που αφειδώς μας τις ακούμπησε ο Βλαδίμηρος, περιμένουμε και τους πακτωλούς χρυσού από τις B.R.I.C.S. Αμ, τι νομίζετε, μπρίκια κολλάμε; Κυρίως, όμως –αδέρφια, ξαδέρφια, συντρόφια και συμπατριώτες – κρατήστε ετούτο: πετύχαμε φλέβα! Και τί φλέβα! Φλέβα μαλθακίας, για να εφοδιάζουμε εφ΄όρου ζωής ολόκληρη την Ευρώπη. Ήταν καιρός να αρχίσει, επί τέλους, η εκμετάλλευση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων και στη χώρα μας! Τρέμετε Γερμανοί και γερμανοτσολιάδες˙ οι τζιχαντιστές της μαλακίας ante portas!

Η λογική εάλω από του θυμικού τον κάλο! Βοήθειά μας…

 Μ.Π.

27 Ιουνίου 2015
Πανελλήνιος Ημέρα Συντονισμένου Αυνανισμού

Posted in ΟΙΚΕΙΑ ΚΑΚΑ | Με ετικέτα: , , , , , , , , , | Leave a Comment »

ΟΤΑΝ Ο ΤΙΤΑΝΙΚΟΣ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΜΠΑΖΕΙ…

Posted by MAKIS στο 16/10/2012

 

Επειδή την Τρίτη που μας πέρασε ο μήνας (Οκτώβριος) είχε εννιά, αλλά κανείς δεν έπαιζε διπλοπενιά στην Αθήνα, μιας και όλοι είχαν μαζευετί να «υποδεχτούν» τη Μέρκελ, καλό είναι να πάμε μερικές δεκαετίες παραπίσω, στο 1986, τότες που ο Αντρέας θεμέλιωνες το «σοσιαλισμό» και έκανε τις πρώτες τρύπες στον Τιτανικό πριν τον βουλιάξει οριστικά ο τιτάνας υιός του.  Δεν μας φταίει ούτε η Μέρκελ, ούτε οι απανταχού τοκογλύφοι. Οι τοκογλύφοι πάντα υπήρχαν και πάντα την ίδια δουλειά έκαναν. Για να μην ξεχνιόμαστε λοιπόν, αλλά και για να μην παραμυθιαζόμαστε για το ποιος φταίει, παραθέτουμε το κύριο άρθρο του τότε διευθυντή του «Οικονομικού Ταχυδρόμου» κ.
Γιάννη Μαρίνου, στο τεύχος της 22ας Μαΐου 1986, υπό τον τίτλο:«Προτιμούμε να πνιγούμε χορεύοντας, όπως οι επιβάτες του Τιτανικού;».

Με αφορμή την έκθεση του τότε διοικητή της Τράπεζας της
Ελλάδος κ.Δημ.Χαλικιά, ο οποίος μέσω ύβρεων από τις «προοδευτικές»
δυνάμεις [σήμερα ο «προοδευτισσμός» απλώς έχει αλλάξει καφενείο και όνομα] έκρουε τον κώδωνα του κινδύνου για την ελληνική οικονομία, ο κ.Γ.Μαρίνος έγραφε:…

«Και ιδού πού φθάσαμε: Αντί να δουλεύουμε για να παράγουμε εισόδημα,
να τρώμε από τα έτοιμα και από τα δανεικά.Αντί να φτιάχνουμε νέα
εργοστάσια, να κλείνομε κι αυτά που υπάρχουν. Αντί να εκσυγχρονίζουμε
τις υφιστάμενες εγκαταστάσεις, να τις αφήνουμε βαθμιαία να καταντούν
παλιοσίδερα. Αντί να βελτιώνομε την παραγωγικότητά μας, να
επιβραβεύουμε με κάθε τρόπο την τεμπελιά και την λούφα. Αντί να
προωθούμε τις εξαγωγές μας με καλά και φθηνά προϊόντα, να υπονομεύομε
την ανταγωνιστικότητά τους με αποτέλεσμα να μην μπορεί πια να πουληθεί
η ελληνική παραγωγή ούτε μέσα στην ελληνική αγορά.

Αντί να ενθαρρύνομε το κέρδος, ώστε να περισσεύουν λεφτά για νέες
επενδύσεις και καλύτερες αμοιβές των εργαζομένων, το εμποδίζομε με
κάθε τρόπο, με αποτέλεσμα τον πολλαπλασιασμό των προβληματικών
επιχειρήσεων και την απειλή των μαζικών απολύσεων, αφού οι
βιομηχανικές μας επιχειρήσεις δεν μπορούν πια να επιβιώσουν.

Αντί να στηρίζομε με κάθε τρόπο την εγχώρια παραγωγή, την καταδιώκομε
με κάθε θεμιτό και αθέμιτο τρόπο, διευκολύνοντας έτσι τις εισαγωγές
και την κυριαρχία των ξένων στην ελληνική αγορά.

Αντί οι εργατοϋπάλληλοι να υπερασπίζονται την εθνική παραγωγή με την
εργατικότητα και την συμπαράστασή τους προς τους ομοεθνείς εργοδότες
τους, πολλοί απ’ αυτούς υπονομεύουν με απεργίες, στάσεις εργασίας,
καταλήψεις, κοπάνες, νωθρότητα, τσαπατσουλιά και συνεχείς εκδηλώσεις
μίσους τις ντόπιες παραγωγικές μονάδες, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο στα
ξένα προϊόντα και στη δική τους μιζέρια και ανεργία.

Αντί το δημόσιο να διαχειρίζεται με σύνεση και πόνο τα έσοδα από την
φορολογία, τα διασπαθίζει σε καταναλωτικές δαπάνες σε έργα βιτρίνας,
σε αθρόες προσλήψεις υποαπασχολούμενων, σε επιδοτήσεις, χαρισμούς
οφειλών, σε δανεικά και αγύριστα και σε διαιώνιση της αντιπαραγωγικής
δομής της δημόσιας διοικήσεως και της χρονοβόρας και δαπανηρότατης
γραφειοκρατίας.

Αντί να αναπτύσσομε την παραγωγή και να ενισχύομε την αυτοδυναμία της
οικονομίας μας, το’χουμε ρίξει στον δανεισμό από το εσωτερικό και
κυρίως από το εξωτερικό, με αποτέλεσμα να έχομε φθάσει στο τραγικό
σημείο να δανειζόμαστε πια κάθε χρόνο 2-3 δισεκατομμύρια δολλάρια από
τους ξένους για να εξοφλούμε προηγούμενα δανεικά.

Αντί να διευκολύνεται η εισαγωγή νέας τεχνολογίας και η ευελιξία των
επιχειρήσεων ώστε να αποφεύγουν τα οικονομικά αδιέξοδα και το μοιραίο
κλείσιμό τους, αντί να ενθαρρύνεται η υλική επιβράβευση των
προκομμένων και ευσυνείδητων, επιβάλλεται με κάθε τρόπο το αντίθετο.

»Αυτή είναι η πραγματικότητα της ελληνικής οικονομίας.

Και αυτοί που αντιδρούν στην απαιτούμενη θεραπευτική αγωγή, φαίνεται
ότι προτιμούν να

καταποντιστούμε όλοι, χορεύοντας και τραγουδώντας, όπως οι επιβάτες
του Τιτανικού.

Και αυτό σχεδόν σίγουρα θα συμβεί, αφού τα σωστικά μέσα ολοένα και
περιορίζονται.».

Δεν ήταν θέμα προφητείας αλλά απλής ανάγνωσης των αριθμών και στοιχειώδους πολιτικής σύνεσης. Όπου όμως περισσεύει ο λαϊκισμός, τα στοιχειώδη καταντούν πολυτέλεια…

Posted in ΔΗΓΜΑΤΑ, ΜΑΚΗΣ ΠΑΣΣΙΣΗΣ, ΞΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, ΟΙΚΕΙΑ ΚΑΚΑ, Uncategorized | Με ετικέτα: , , , , , , , , , | Leave a Comment »

ΜΕΤΕΚΛΟΓΙΚΟ

Posted by MAKIS στο 14/05/2012

.

Υποχρεωτική κατάδυση,,, ψηφοφόρου

.

Τέτοιο εσμό μικρονόων, εγωπαθών, υστερόβουλων, αλλοπρόσαλλων, ανεύθυνων και δημαγωγών  ”ηγετών” δεν συγκέντρωσε ποτέ καμιά χώρα και σε καμιά εποχή σαν την Ελλάδα του σήμερα. Υποχρεωτική κατάδυση λαού στο αδιέξοδο!

.

.

Posted in ΟΙΚΕΙΑ ΚΑΚΑ | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

ΕΚΛΟΓΕΣ 2012

Posted by MAKIS στο 03/05/2012

Το εγκεφαλογράφημα του… αναποφάσιστου ψηφοφόρου!

.

ΕΚΛΟΓΕΣ 2012 ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ

Μας έχουν φλομώσει στα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα, σχεδόν όλοι, κυρίως όμως εκείνοι που οδήγησαν τη χώρα στην καταστροφή και οι οποίοι τολμούν, χωρίς τσίπα, να ζητούν και πάλι την ψήφο μας, εκβιαστικά όπως πάντα,  για να μας… αποτελειώσουν! Πολλοί λένε πως αυτές οι εκλογές είναι…  «κουφές». Μπορεί, αν και το πιθανότερο είναι να βγουν, για μια ακόμα φορά, «κούφιες» και όζουσες, κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση του κούφου πολιτικού μας συστήματος.

…και πριν και μετά τις εκλογές!

.

…και επειδή κανείς δεν μιλάει για την… «ταμπακιέρα», εμείς σας δίνουμε την ευκαιρία να την ακούσετε:

ταμπακιέρα

.

.

Posted in ΔΗΓΜΑΤΑ, ΟΙΚΕΙΑ ΚΑΚΑ | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Αριστερά: μια ζωή σε θυμάμαι να φεύγεις (του Άλκη Γαλδαδά)

Posted by MAKIS στο 17/04/2012

.

.

[Αναδημοσιευση ξένου κειμένου]

Αριστερά: μια ζωή σε θυμάμαι να φεύγεις

του Άλκη Γαλδαδά

11/04/2012

.

Από όσο ξέρω πολλοί άνθρωποι ξεκινούν μαχητικά και δυνατά, ενταγμένοι σε κόμματα της Αριστεράς και του Αντι-εξουσιαστικού χώρου αλλά όσο περνούν τα χρόνια απομακρύνονται από τις πρακτικές τους, αποκτώντας ταυτόχρονα όλο και πιο συντηρητικές απόψεις. Κάποιοι, λιγότεροι υποψιάζομαι, πηγαίνουν ανάποδα. Κι εγώ μέσα σ’ αυτούς τους τελευταίους είμαι. Και αυτό, στη σημερινή Ελλάδα τουλάχιστον, γίνεται ιδιαίτερα ψυχοφθόρο. Γιατί, αν δεν κάνω λάθος, κάτι σαν κι εμένα στο μυαλό τους έχουν μια παράταξη, ουτοπικά τέλεια, ενώ η καθημερινή συμπεριφορά αυτών που είναι στο τιμόνι των καραβιών με τις κόκκινες σημαίες, μας απογοητεύει.

Ας ξεκινήσω από το παλιό και πιο θαλασσοδαρμένο καράβι. Ένα λοιπόν από τα προβλήματα που έχω απέναντι στο Κ.Κ.Ε. νομίζω πως είναι η αίσθηση ότι όσο και αν μεγαλώσω, εκεί στον Περισσό η ηγεσία θα είναι πάντα πολύ μεγαλύτερη σε ηλικία από εμένα. Και όταν την μεγάλη ηλικία δεν τη συνοδεύει η ανάλογη σοφία, βράστα. Σκουριασμένα μυαλά, αυτοαπομονωτισμός και μονότονα επαναλαμβανόμενες πρακτικές. Σαν διαδήλωση του Π.Α.Μ.Ε. Που είναι ένα νερόβραστο catwalk, μια παρέλαση δηλαδή στον ίδιο πάντα διάδρομο, ίδια εμφάνιση, σημαίες-καπέλλα-ρούχα-μουσική-συνθήματα σε κλασική διαδρομή: Ομόνοια-Σύνταγμα-Δεξιά προς την Αμαλίας και φύγαμε. Με κανένα δεν ερχόμαστε σε επαφή και οι αστυνομικοί δεν μας πειράζουν. Δεν ενδιαφερόμαστε να συμμετέχουμε σε διαλόγους για την Παιδεία και τέτοια, αποχωρούμε από την αρχή, μένουμε κλεισμένοι στον πύργο μας του Περισσού και περιμένουμε εκεί την επόμενη κυβέρνηση που θα είναι φυσικά πάλι χωρίς εμάς. Δεν θα απορήσω αν μάθω πως έχουν στο Σπίτι του Λαού συσσωρευμένα σε υπόγειες αποθήκες φασόλια, κουκιά, φακές, κόκκινες (φυσικά) πιπεριές τουρσί, για να μπορούν να είναι εκεί κλεισμένοι και αυτάρκεις για καιρό συζητώντας για την αποκατάσταση του Στάλιν. Όπως δεν θα απορήσω αν μάθω ότι στο Ριζοσπάστη, σε αυτό το τόσο ανιαρά γραμμένο έντυπο, υπάρχουν ειδικά εξασκημένοι τύποι. Που να φροντίζουν, αν ένα κείμενο τύχει να γραφτεί με κάποια δροσιά και κάποια χάρη, να το ψεκάζουν πριν τυπωθεί με ένα ειδικό σπρέι-ριζοσπαστίλας, ώστε να επανέρχεται στις σωστές προδιαγραφές. Για να μεταδίδει στον αναγνώστη αυτή την αφόρητη πλήξη, που ο Ριζοσπάστης την έχει εντάξει στο DNA του. Άλλωστε η απαγόρευση από τους ηγέτες του Περισσού, όπως άκουσα, της χρήσης του twitter και των παρόμοιων προγραμμάτων από τον κόσμο του κόμματος και τους βαθμοφόρους συμβαδίζει με τα προηγούμενα.

Αντίθετα έξω, σε δημόσια κτήρια, σε πανεπιστημιακούς χώρους και στη Βουλή επιτρέπονται τα χάπενινγκ, αναπάντεχες συμπεριφορές δηλαδή. Καταλήψεις όπου παραβιάζονται (ολ)ανοιχτές θύρες, χτίσιμο της πόρτας στο γραφείο ενός πρύτανη ή διάλυση μιας συνεδρίασης της Συγκλήτου, εμφανίσεις «στο ένα χέρι η φραντζόλα στο άλλο η μπουκάλα με το γάλα». Μηδαμινής αποτελεσματικότητας ενέργειες, μηδέν πολιτική απήχηση έξω από τον κόσμο των δικών μας και μάλιστα χαμηλής ποιότητας, πιστεύω. Γιατί πάντα θυμάμαι μια φίλη, βουτηγμένη στα νάματα της Κ.Ν.Ε. που επέμενε να μου κανοναρχεί ότι «ο κομμουνιστής είναι ποιητής κλπ».

Ακόμη πιο ενοχλητική όμως για εμένα είναι η άρνηση του Περισσού για τη διαφάνεια ως προς το ποιοι είναι οι χρηματοδότες κάθε κόμματος, το απλά «παρών» από μόλις τρεις βουλευτές στο κρίσιμο νομοσχέδιο για τη χρηματοδότηση των κομμάτων αντί για ένα συμπαγές όχι, η ενόχλησή τους για την προσπάθεια απευθείας προμήθειας αγαθών από τους παραγωγούς (εκτός από τις πατάτες μήπως έχουν πάρει είδηση για τη φριχτή κερδοσκοπία σε βάρος μας σχετικά με το ρύζι, για παράδειγμα, χωρίς να κάνει κάποιος κάτι;), ακόμη και η ξινίλα που έβγαλε το ελληνοφρενές φερέφωνο του Περισσού για τον κατατρεγμό του «δυστυχούς» Φωτόπουλου με εκπλήσσει! Και το χειρότερο, σε χώρους που το Κ.Κ.Ε. είναι κυριάρχος, δεν βλέπω ιδιαίτερη ευτυχία. Στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη για παράδειγμα τα παράπονα ήταν και είναι μεγάλα. Γίνεται λόγος για διακρίσεις, για λεφτά κάτω από το τραπέζι, κακή ποιότητα υπηρεσιών, τρομακτική ελάττωση τελικά των εργασιών και βέβαια πολλά ατυχήματα. Θάλασσα δηλαδή. Το χειρότερο από όλα είναι η αίσθηση πως περιμένουν να πάρουν δύναμη εκεί στον Περισσό από τη δυστυχία και την απελπισία μας, καθώς η μάζα προσπαθεί να επιβιώσει σε ένα σάπιο εντελώς, αστικό καθεστώς. Σαν τους γύπες…

Η περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ έχει και αυτή τις μαύρες οπές της. Αναγνωρίζω ότι κατά καιρούς λένε πράγματα που πάνε κόντρα στα ρεύματα της εποχής και μετά αποδεικνύονται σωστά. Όπως η αντίθεσή τους στους Ολυμπιακούς Αγώνες γιατί έβλεπαν το φαγοπότι που γονάτισε την Ελλάδα και η επιμονή τους σε θέματα περιβάλλοντος. Χειροκροτώ τη στάση τους στο θέμα των μεταναστών γιατί είναι βέβαιο πως όποιος λέει μια καλή κουβέντα για τους δυστυχείς αυτούς ανθρώπους μόνο να χάσει έχει στον πολιτικό στίβο και η ιδέα για το κούρεμα των στεγαστικών δανείων αφού μειώθηκαν οι μισθοί είναι σωστή αν και δύσκολα υλοποιείται.  Επίσης σωστή είναι και η διαπίστωσή τους πως οι Τράπεζες, ενώ παίρνουν χρήματα σε αντιστάθμισμα των όσων δανείων έσκασαν κανόνι, κυνηγούν με κάθε τρόπο και τους αντίστοιχους δανειολήπτες ώστε να πάρουν για δεύτερη φορά το ίδιο ποσόν! Όμως στα προγράμματα για το μέλλον τα χαλάμε. Δεν είδα μια μεθοδευμένη δουλειά, από ένα επιτελείο ειδικών, με αριθμούς και στοιχεία για την περίπτωση που αριστερές δυνάμεις θα φθάσουν να καθορίζουν τις τύχες της χώρας. Το να λέμε ότι θα πρέπει να κυνηγήσουμε τους εφοπλιστές είναι αστείο βέβαια, όχι γιατί είναι άγιοι αλλά γιατί έχουν τον τρόπο να ξεγλιστρούν σαν τον υδράργυρο.

Επίσης μου έκανε εντύπωση το άρθρο του κ. Δραγασάκη, υποτίθεται οικονομικού ογκόλιθου του ΣΥΡΙΖΑ πριν λίγο καιρό (2/2/2012) εδώ στο protagon . Τρομακτικό (κυριολεκτώ) στην κενότητά του.  Έχω πάντως τη γνώμη, και ξέρω πως πολλοί (κυρίως από μέσα) θα πουν ότι τρελάθηκα, πως είναι και θέμα ηγεσίας. Δηλαδή προέδρου. Μελαγχολώ όταν ακούω τον Αλέξη Τσίπρα να απαντάει στη Βουλή σαν Σαμαράς της Αριστεράς. Ήθελα ένα λόγο με μεγαλύτερο ειδικό βάρος από αυτό του φελιζόλ. Και έναν αρχηγό πολύ πιο πειστικό. Νομίζω πως εκείνο το  «λιγότερα συνθήματα και πιο πολλή δουλειά» τους πάει αρκετά αν θυμηθώ και το ότι τον Αύγουστο, παράτησαν το θέμα της Πλατείας Συντάγματος και πήγαν διακοπές. Και αν θυμηθώ επίσης ότι μέχρι πριν λίγο συζητούσαν και με το Άρμα του κ. Γιάννη Δημαρά. Τέτοια λιγούρικη στάση δεν την περίμενα. Για κάτι κλάσματα της μονάδας  σε ψήφους, που συγκεντρώνει αυτό το κόμμα-φάντασμα, ξέχασαν μια μνημειώδη για την ασυναρτησία της συνομιλία που είχαν από το σταθμό του ΣΥΡΙΖΑ, τον 105.5, οι Γιωργος Κυρίτσης-Άγγελος Τσέκερης με τον κ. Δημαρά. Λωτοφάγοι.

Για τη Δημοκρατική Αριστερά μου φτάνει το ότι ένα από τα βασικά στελέχη τους είναι ο άνθρωπος που έφτιαξε το σιχαμένο πρόγραμμα (δήθεν)ειδήσεων με τις ψευτο-διασημότητες, τις ανταποκρίσεις από τη Μύκονο κλπ του STAR. Και το πιο «συγκλονιστικό» από όλα ότι είναι ο ίδιος  άνθρωπος που συνέλαβε εκείνες τις αξέχαστες εμφανίσεις της Πετρούλας. Καταλαβαίνεις λοιπόν τι θα γίνει αν αποκτήσει η ΔΗΜΑΡ δικαίωμα για κάποια κυβερνητική θέση και στείλει αυτόν τον τύπο επάνω στην Ε.Ρ.Τ. Η σοβαροφάνεια του κ. Κουβέλη δεν με πείθει ενώ το ότι καλοδέχτηκαν στους κόλπους τους τόσους βουλευτές από το κόμμα του πράσινου ήλιου και μάλιστα φιλο-σημιτικούς είναι ένα ακόμη απωθητικό στοιχείο. Πασοκίλα και μάλιστα σημιτική σε κόμμα που ισχυρίζεται ότι είναι αριστερό; Έ όχι πια…

Αυτή βέβαια η εμμονή στην αρυτίδωτη εικόνα μια Αριστεράς αμόλυντης από τις ανθρώπινες αδυναμίες νομίζω πως κυριολεκτικά κυνηγάει μερικούς από εμάς. Όσους κυρίως δεν ανακατεύτηκαν με τα πίτουρα του καθημερινού (και ίσως αναγκαίου) πολιτικού πάρε-δώσε. Μόνο που θα έπρεπε σε αυτή την καθημερινότητα, κατά τη γνώμη μου, η Αριστερά να μην απουσιάζει διότι (συνήθως)«δεν συμφωνεί με τις διαδικασίες και δεν συμμετέχει από την αρχή» γιατί θα την ήθελα να είναι παρούσα και να έχω ενημέρωση για τα όσα συζητούν όταν εμείς δεν είμαστε εκεί μέσα.

Αλλά τα παράπονα δεν σταματούν εδώ.Έμεινα κατάπληκτος όταν ρώτησα έναν με αριστερή τοποθέτηση δημοσιογράφο γιατί δεν μάθαμε περισσότερα για την υπόθεση της κακοδιαχείρισης των χρημάτων του ΚΕΘΕΑ, όπου κατά τον κ. Λέανδρο Ρακιντζή, αντί για θεραπείες ναρκομανών πολλά χρήματα πήγαιναν σε δαπανηρά ταξίδια και υψηλές αμοιβές. Γιατί η απάντησή του ήταν ότι εκεί μέσα βρισκόταν πολλοί αριστεροί. Κάτι που μόνο με τη λέξη διαπλοκή μπορώ να το συνδέσω στο μυαλό μου. Επίσης δεν μπορώ για παράδειγμα αυτό το «ενδιαφερόμαστε και πονάμε μόνο για τους δικούς μας ανθρώπους, αυτούς που αποκαλούμε και συντρόφους». Έντονα αισθητό αυτό από τις τακτικές του Περισσού αλλά και οι άλλοι δεν πηγαίνουν πίσω. Όταν ρώτησα κάποιο πολύ καλό και έντιμο άνθρωπο, στενά συνδεδεμένο με το ΣΥΡΙΖΑ γιατί στην περίπτωση του Σίμου Σεϊσίδη, όταν αυτός διασυρόταν από τα «ζώα» που τον φύλαγαν και τον φωτογράφιζαν γυμνό, με ακρωτηριασμένο το πόδι του και κυκλοφορούσαν τις φωτογραφίες του, δεν έλεγαν τίποτα στο σταθμό και στα έντυπά τους περιορίστηκε να κατεβάσει το κεφάλι και να παραδεχτεί ότι έτσι έγινε. Γενικότερα η αντίδραση στην κακομεταχείριση κάποιου στη φυλακή δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να περνάει από κομματικά φίλτρα. Όπως δεν καταλαβαίνω τη λιγούρικη ή κακεντρεχή στάση που μερικές φορές κρατούν οι αριστεροί απέναντι στους άλλους. «Γιατί αυτοί να κάνουν διακοπές όταν εμείς περνάμε τόσο χάλια» έλεγε μια διαδηλώτρια του Π.Α.Μ.Ε. όταν είχαν μπλοκάρει την αποβίβαση τουριστών από τα κρουαζιερόπλοια στον Πειραιά και ένας άλλος, από το ΣΥΡΙΖΑ, επέμενε ότι στις απεργίες των δημοσιογράφων «οι ραδιοφωνικοί σταθμοί δεν πρέπει να παίζουν καν μουσική αλλά να εκπέμπουν ένα επίμονο ήχο που να γρατζουνάει τα αφτιά». Σαν να λέμε ότι αν ποτέ οι καταστηματάρχες κάνουν απεργία για τα τέλη του Δήμου θα πρέπει να αλείψουν και τα πεζοδρόμια με γράσο για να γλιστρούν οι διαβάτες!!!

Περιμένω να δω αν θα τολμήσει κάποιο από τα αριστερά κόμματα να βγάλει προεκλογικά κάτι σχετικά με την Αστυνομία. Θα την αφήσουν να συνεχίσει να αλωνίζει στους δρόμους και στις πλατείες; Θα συνεχίσουν να υπάρχουν τα Μ.Α.Τ.; Η Αριστερά δεν θα απαιτήσει καν (κάτι που έπρεπε να είχε ήδη κάνει αν υπήρχε μεθοδευμένη δράση) να φορούν τα ατομικά διακριτικά με τους αριθμούς τους οι Αστυνομικοί όταν επιχειρούν;

Περιμένω να δω και αν θα ξαναμπλεχτούν στα ψηφοδέλτια της Αριστεράς κομματόσκυλα, ασήμαντοι και ρηχοί συνδικαλιστές, ηθοποιοί μυρωδιάδες της πολιτικής (ακόμη και το Κ.Κ.Ε δείχνει μια ροπή προς αυτούς), ενώ τον εξαιρετικό που θα συνεπάρει κόσμο η παρουσία του και θα είναι επικεφαλής στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας πες του ότι ακόμη τον ψάχνουμε (τον θέλουμε στ’ αλήθεια;). Και είναι πολύ πιθανό κάποιος να μου πει: Μα έχεις δει κάπου ιδανικούς αριστερούς ηγέτες, που να μην είναι ήδη πεθαμένοι ή μόνο χάρτινοι ήρωες μυθιστορημάτων και να σου έχουν μείνει στο μυαλό; Μπορώ λοιπόν, έστω και με δυσκολία, χωρίς ο νους να τρέξει σε εξωτικές χώρες, να πω ότι κάποτε εντυπωσιάστηκα από τον Σλάβο Ζίζεκ. Με μια παρουσία του εδώ σε ξέχειλη από κόσμο αίθουσα του Πολυτεχνείου για πολλές ώρες.  Ακούραστος και εκρηκτικός, συναρπαστικός και ικανός να εμπνεύσει. Επίσης βρίσκω αξιοπρόσεκτη την παρουσία του Ντανιέλ Κον Μπεντίτ στο Ευρωκοινοβούλιο (χωρίς βέβαια να ξεχνούμε και την απαράδεκτη για εμάς στάση του στον πόλεμο κατά της Σερβίας).  Και ο δικός μας Κώστας Δουζίνας, καθηγητής στο University of London, με εργασίες σχετικές με τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, νομίζω ότι όταν μιλάει δεν έχουν τα λόγια του καμία σχέση με τα όσα λέγονται από τους Τσίπρες και τους Σαμαράδες.

Εδώ όμως πρέπει πια να βάλω ένα τέλος αλλά το παράπονο που εκφράζει ο τίτλος παραμένει.

.

[Αναδημοσίευση από: http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=14281]

.

Posted in ΔΗΓΜΑΤΑ, ΟΙΚΕΙΑ ΚΑΚΑ, Uncategorized | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Ο ΝΕΟΣ ΣΩΤΗΡ

Posted by MAKIS στο 19/03/2012

.

Ω, παχύ μου στέαρ!

.

Ο ΝΕΟΣ ΣΩΤΗΡ

 

Ευτυχώς που το ΠΑΣΟΚ, ίσως ο μεγαλύτερος παραγωγός πολιτικής λυματολάσπης στη νεώτερη ιστορία μας, δεν έπαψε να βγάζει… «σωτήρες» και «δεξαμενές σκέψης». Με πιάνει θλίψη και σύγκρυο όσο σκέφτομαι τα «αγλαΪσματα» που ήταν υποψήφια για την αρχηγία του σοσιαληστρικού απο-κόμματος, μετά το παλλαϊκό ξεμπρόστιασμα του εβραιαμερικανικού κρετινόσαυρου. Το ότι βρέθηκαν… δύο ψήφοι υπέρ του ηπειρώτικου «ζωντανού» που κοιμόταν στα Συμβούλια των υπουργών της Ε.Ε. και δέκα υπέρ του υπνοβάτη κόλλοπος που «ξαγρυπνούσε» για την «προστασία» μας, χρήζει όχι πολιτικής ανάλυσης, αλλά… ψυχιατρικής τοιαύτης. Ψυχίατρο, αν όχι… μπόγια, χρειάζεται και το νέο «σοσιαλιστικό» πολιτικό σχήμα, ΚΑ.ΚΑ., του οποίου οι συνιδρυτές (πρώην υπουργοί) εντός της Βουλής υπερψήφιζαν το Μνημόνιο  και εκτός αυτής το… απέρριπταν. Την ίδια ανάλυση χρειάζεται, βεβαίως, και ολόκληρο το κόμμα που αποφασίζει τη διενέργεια εκλογών με… ένα υποψήφιο. Λεφτά για ξόδεμα… υπάρχουν, από τον δημόσιο κορβανά και από τις κρατικές τράπεζες, δανεικά και αγύριστα, φυσικά, κατά το εθιμικό δίκαιο των εθνοπατέρων της αρπαχτής. Εκτός και αν με το στήσιμο των καλπών αποσκοπούσε στην οιονεί «δημοσκόπηση» της κομματικής συσπείρωσης και στην απογραφή του κομματικού τριπτύχου των… «βαμμένων, βολεμένων και βλαμμένων»! Θα έλεγα και των μαζοχιστών, αλλά αυτούς, χάριν ευκολίας, τους εντάσσω στους… βεβλαμμένους.

 

Το κακό είναι ότι παρόλο που ο υποψήφιος για τον θώκο του προέδρου ήταν μόνο … ένας, δεν μπόρεσα να απαλλαγώ από την αγωνία μου, για τον απλό λόγο ότι τον… γνωρίζω, όπως τον γνωρίζουμε όλοι μας, και από την όψη και από το… κόψιμό του για εξουσία. Κυρίως, ξέρουμε τι καπνό φουμάρει εν τη εξουσία ευρισκόμενος. Από τον προκάτοχό του διαφέρει σε δύο πράγματα: Πρώτον ότι μιλάει… ελληνικά και δεύτερον ότι η κρανιακή του κοιλότης δεν είναι άδεια. Και στα δύο όμως προτερήματά του έχει κουσούρια… αδιόρθωτα. Το μεν «λέγειν» το έχει αναγάγει σε αδολεσχία, την δε φαιά ουσία του δεν την είδαμε πουθενά και σε κανένα σημείο της πολιτικής σταδιοδρομίας του να ωφελεί τον τόπο. Μόλις πέρυσι είχε θεωρηθεί, από τον διεθνή οικονομικό τύπο, σαν ο χειρότερος υπουργός οικονομικών της Ευροζώνης. Θα προσθέταμε και… της Ελλάδας, διαχρονικώς! Σε ότι αφορά τα έργα και τις ημέρες του στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, κατά την πρώϊμη «εκσυγχρονιστική» περίοδο, μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο (ανοιχτή επιστολή) του δημοσιογράφου Κ. Βαξεβάνη, όπως δημοσιεύτηκε στο ιστολόγιό του «koutipandoras.gr», για να δείτε πως οι κούφοι της εξουσίας φτιάχνουν τα… κουφώματα των νόμων. Ο Αδαμάντιος Πεπελάσης λέει: «…αλίμονο στη χώρα που διοικείται από Βενιζέλους, από ανθρώπους που είναι ασυγκράτητοι και διψούν για επιβεβαίωση και αξιώματα. Πρώτα απ’ όλα δεν καταλαβαίνει πολλά από τα πράγματα που γίνονται σήμερα στον διεθνή οικονομικό χώρο και είναι υπουργός οικονομικών. Στις Βρυξέλλες δεν φαίνεται να περνάει τις εξετάσεις. Θα μου πεις είναι καλύτερος από τον Λοβέρδο και τον Χρυσοχόΐδη. Φαντάσου πού έχει φτάσει το επίπεδο του πολιτικού προσωπικού.». Και μη χειρότερα!

.

.

Posted in ΔΗΓΜΑΤΑ, ΟΙΚΕΙΑ ΚΑΚΑ | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΝΙΚΟΥ ΠΑΠΠΑ, ΝΑΥΑΡΧΟΥ ε.α.

Posted by MAKIS στο 28/02/2012

.

.

Ναύαρχος Νίκος Παππάς, Επίτιμος Αρχηγός ΓΕΝ

Επτανήσου 44, Κυψέλη 11361, Τηλ: 2108213810

Αθήνα, 16 Φεβρουαρίου 2012

 

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

 

Προς:  Τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας

Τους Προέδρους των Ελληνικών πολιτικών κομμάτων

Τους 300 βουλευτές

.

Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε της Κυβέρνησης,

Αξιότιμοι κύριοι Πρόεδροι των Κομμάτων,

Αξιότιμοι αντιπρόσωποι του ελληνικού λαού

 

Στον θαλασσινό πολιτισμό που βίωσα σε όλη τη διάρκεια των 82 μου χρόνων, το πρώτο αξίωμα που ενστερνιστήκαμε ήταν αυτό του «ουδέν μορφώνει όσο το παράδειγμα». Και το υπηρετήσαμε με ήθος και ανιδιοτέλεια στα οποία μας γαλούχησαν άξιοι γονείς και ακαδημαϊκοί και επαγγελματικοί δάσκαλοι.

Η σημερινή κρίση της πατρίδας μας, πέρα από οικονομική, χαρακτηρίζεται και από την κοινωνική αποσύνθεση, κατάσταση που οδηγεί, αν και σφόδρα απεύχομαι, σε τραγικά αδιέξοδα και εθνική καταστροφή.

Κύριος παράγοντας στην επικίνδυνη αυτή φάση του ελληνισμού είναι και η διαχείριση της ηγεσίας σε όλα τα επίπεδα. Η κοινωνία μας έχει ανάγκη ηγετών- ινδαλμάτων, που να δείχνουν στην πράξη ότι συμμερίζονται και συμμετέχουν έμπρακτα στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο λαός του οποίου ηγούνται.

Η ασυλία και η ατιμωρησία των ηγητόρων που ενήργησαν ιδιοτελώς, η διατήρηση προνομίων, απολαβών και προκλητικών περιουσιών, εξοργίζουν τους πολίτες, που βλέπουν τις δικές τους περιουσίες να εξαϋλώνονται και υποσκάπτουν την εμπιστοσύνη προς τους ηγέτες, οδηγώντας τους μαζικά, ιδίως τους νέους χωρίς μέλλον, προς την αναρχία και την αυτοδικία.

Είναι καιρός να ενστερνιστείτε κι εσείς το «ουδέν μορφώνει όσο το παράδειγμα». Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας με την παραίτησή του από την Προεδρική αποζημίωση ας είναι φωτεινό παράδειγμα για όλους σας. Πάρτε σκληρά μέτρα και για εσάς. Εφαρμόστε άμεσα τη δυνατότητα που σας δίνει το Σύνταγμα ώστε η επόμενη Βουλή να έχει 200 μόνο Βουλευτές. Μειώστε τις υπουργικές και βουλευτικές αποζημιώσεις σας στον μέσο όρο μισθοδοσίας του Δημοσίου. Καταργείστε τις βουλευτικές συντάξεις και θεωρείστε τον βουλευτικό χρόνο αντίστοιχο του επαγγέλματος ενός εκάστου Βουλευτή με τις ανάλογες κρατήσεις για την επαγγελματική και μόνο σύνταξή του. Περιορίστε τους υπουργούς σε 15. Είναι τραγικός εμπαιγμός να κόβετε τις συντάξεις των πολιτών και να διατηρείτε 4 Υπουργούς Εθνικής Άμυνας! Περιορίστε τις στρατιές των αυλικών, συμβούλων και φυλάκων σας. Καταργείστε επιτέλους τους Γενικούς Γραμματείς, Διευθυντές και Διοικητές που διορίζονται στις θέσεις αυτές με μόνο κριτήριο την αποτυχία τους να εκλεγούν βουλευτές και διορίστε Μόνιμους Γενικούς Γραμματείς με αξιοκρατικά κριτήρια και ευρεία κοινοβουλευτική στήριξη.

Μόνο από αυτά τα μέτρα θα εξοικονομούσατε περισσότερα από τα 300 εκατομμύρια που ψάχνετε ευτελίζοντάς μας στην παγκόσμια κοινότητα.

Τιμωρείστε επιτέλους τους ανάμεσά σας ευρισκόμενους ιδιοτελείς εκμεταλλευτές του δημόσιου χρήματος.

Μόνον έτσι έχετε ελπίδα να καταστείτε ηγήτορες που θα εμπνέουν τον θαυμασμό και την αγάπη, κυρίως δε την εμπιστοσύνη των πολιτών που σας ακολουθούν.

Αγάθων έφη: « Ο άρχων τριών δει μέμνησθαι: Πρώτον, ότι ανθρώπων άρχει, Δεύτερον ότι κατά Νόμον άρχει, και Τρίτον, ότι ουκ αεί άρχει.»

 

Ναύαρχος Νίκος Παππάς Π.Ν.

Επίτιμος Αρχηγός ΓΕΝ

 

 

Posted in ΔΗΓΜΑΤΑ, ΞΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, ΟΙΚΕΙΑ ΚΑΚΑ | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »