fanourgimata

το όμμα του σκώμματος

«ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΕΣ»

Posted by MAKIS στο 02/08/2009

ΣΕΜΝΑ ΚΑΙ ΤΑΠΕΙΝΑ

ΣΕΜΝΑ ΚΑΙ ΤΑΠΕΙΝΑ

«ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΕΣ»

 Δεν ξέρω, αλλά εδώ και πέντε χρόνια έχω εδραιώσει την πεποίθηση πως τούτη η κυβέρνηση είναι η πλέον χοντρόπετση και αναποτελεσματική, τουλάχιστον από τη μεταπολίτευση και δώθε. Τελευταία όμως, πάει να μου χαλάσει την εικόνα της, αποκαλύπτοντας – όλο και πιο συχνά – καινούργιες «ευαισθησίες» και μάλιστα κατά ριπάς!

Μια πρωτόγνωρη – για λόγου της – «ευαισθησία», είναι η περί το περιβάλλον τοιαύτη, τα μάλα προβαλλόμενη και αποτελούσα, εν τω άμα, εφαλτήριο για μια σειρά «πολιτικών» της. Ας θυμηθούμε την πρόσφατη περίπτωση τής απόσυρσης τών κλιματιστικών παλιάς τεχνολογίας. Ξαφνικά θυμήθηκαν πως τα «υγρά» τους βλάπτουν το περιβάλλον και επιδότησαν την αγορά καινούργιων, νέας τεχνολογίας, και την απόσυρση τών παλιών και ρυπογόνων. Τόσα χρόνια, οι περί τον Ασωπόν ποταμόν κάτοικοι τών περιοχών τής Βοιωτίας στενάζουν, μολύνονται και διαμαρτύρονται για τά μολυσμένα με το καρκινογόνο χρώμιο απόβλητα τών βιομηχανιών που χύνονται στα νερά του ποταμού και όλοι οι αρμόδιοι, τής περιβαλλοντικά «ευαίσθητης» κυβέρνησης, τούς γράφουν στα πιο ευαίσθητα εκ τών οργάνων τους. Και νά’ταν μόνο ο Ασωπός; Ο Κηφισός, ο Αξιός και πάει λέγοντας, ανάλογη κακοποίηση υφίστανται. Τα περισσότερα ποτάμια, και μαζί τους οι θάλασσες, . υποφέρουν από την ίδια αρρώστια, χωρίς φυσικά να απαλείφεται και η ευθύνη τών τοπικών κοινωνιών. Η λήψη όμως αποτελεσματικών αντιρρυπογόνων μέτρων από τους βιομήχανους – τα παιδιά, τα παιδιά, τα φιλαράκια τα καλά – σημαίνει …κόστος, ενώ η απόσυρση τών κλιματιστικών σημαίνει κέρδος για τούς εισαγωγείς και περαιτέρω εκροή χρημάτων προς τα έξω, εάν εξακολουθεί και μας ενδιαφέρει ακόμα εκείνη η κατάμαυρη τρύπα τού ισοζυγίου πληρωμών.

Η περιβαλλοντική «ευαισθησία» συνεχίστηκε με την σχεδιαζόμενη απόσυρση τών παλαιών αυτοκινήτων και την μελετούμενη αύξηση τών τελών κυκλοφορίας τών παλιών, εν συνδυασμώ με τούς περιορισμούς κυκλοφορίας στα δεύτερα. Με άλλα λόγια, λένε στούς μισθοσυνήρητους και στους συνταξιούχους: «Κοιτάτε κόπανοι να ξηλωθείτε για να πάρετε καινούργιο αμάξι κι αν δεν το κάνετε πάλι θα ξηλωθείτε για να σας επιτρέψουμε να το κυκλοφορείτε στην …ταράτσα τού εξοχικού σας, εάν έχετε!» Δηλαδή, άρον το κάρο σου και περιπάτει. Δεν το κάνουν για τους εισαγωγείς και την ξένη βιομηχανία, αλλά για τη φουκαριάρα την τρύπα τού όζοντος και την …τόνωση τής οικονομίας. Εγκέφαλοι για ληστεία! Αν ρίξει κανείς μια φευγαλέα ματιά στα δηλωθέντα εισοδήματα και στα περιουσιακά στοιχεία τών εθνοπατέρων μας, δεν είναι να απορεί με τον τρόπο που σκέπτονται και λειτουργούν. Όταν το «πολιτεύεσθαι» γίνεται επάγγελμα και μάλιστα προσοδοφόρο για μια πλειάδα αετονύχηδων, που θεωρεί όλους ημάς κοθόρνους, τα πάντα είναι επόμενα και κατανοητά. Όπως κατανοητή ήταν και η γαϊδουριά εκείνων που εμπνεύστηκαν και έφεραν στη Βουλή την τροπολογία, σύμφωνα με την οποία η Βουλή (δηλ. όλοι εμείς) θα κατέβαλε τις ασφαλιστικές εισφορές (στα επαγγελματικά ταμεία) τών βουλευτών που στη διάρκεια τής θητείας τους δεν ασκούν το κανονικό τους επάγγελμα, ότι δηλαδή ίσχυε πριν την άρση τού ασυμβίβαστου. Ευτυχώς, κάτω από την κατακραυγή μερίδας τής αντιπολίτευσης και την γενικότερη αντίδραση, η τροπολογία αποσύρθηκε. Έχει σημειολογικό ενδιαφέρον να πούμε πως η τροπολογία πήγε να «κολλήσει» σε νομοσχέδιο τού Υπουργείου Οικονομικών για τα …σκάφη αναψυχής! Από τα σκάφη στη …σκάφη! Κατευθείαν, δηλαδή!. Φανταστείτε πόσο άκομψο και ταπεινωτικό θα ήταν, για τους τρυφηλούς «πατερούληδες», η προσάρτηση τής τροπολογίας σε νομοσχέδιο για τα τρίκυκλα ή τα καφενεία. ΄

Και λέγοντας καφενεία, μου ήρθε συνειρμικά στο νου και η άλλη φρέσκια «ευαισθησία» τής Κυβέρνησης περί τής υγείας μας και η εξ αυτής ψήφιση του νόμου για την απαγόρευση τού καπνίσματος! Προσωπικά, δεν έχω φουμάρει ούτε στα όνειρά μου, αλλά όταν ζω, όπως όλος ο κόσμος, την καθημερινή απαξίωση τού εθνικού συστήματος υγείας και την αθρόα παροχέτευση τού κόσμου στα ιδιωτικά νοσοκαμεία, όταν τα ναρκωτικά κυκλοφορούν σε …πάγκους και η αστυνομία σφυρίζει αδιάφορα, δεν ανέχομαι κανέναν κύριο Τίποτα να κόπτεται για λογαριασμό μου και την παθητική μόλυνση τών πνευμόνων μου. Και μάλιστα να κόπτεται επιλεκτικά! Ναι το ντουμάνι στα καζίνα, όχι στα …καφενεία! Όταν μια «κυβέρνηση» ενδιαφέρεται για τον λαό, έχει απόλυτη υποχρέωση να τού κόψει και το τσιγάρο! Από τη μια, με τους φόρους που το έχουν φορτώσει, θα το πληρώνει για πούρο …Αβάνας και από την άλλη θα τον υποχρεώνουν να μετακομίσει και στην …Αβάνα για να το φουμάρει!

Επειδή οι «ευαισθησίες» δεν έχουν τέλος, θα κλείσω με την ευαισθησία περί το «σύνταγμα». Η Κυβέρνηση κατηγορεί την αξιωματική αντιπολίτευση ότι παίζει με τούς θεσμούς, γιατί η δεύτερη – κάνοντας χρήση του Συντάγματος – σχεδιάζει να μην συναινέσει στην επανεκλογή του νυν Προέδρου, ώστε να οδηγηθεί η χώρα σε εκλογές! Η ίδια, δηλ. η Κυβέρνηση, μόλις πριν δύο χρόνια, ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ακριβώς με το Σύνταγμα, προκήρυξε εκλογές, εν μέσω καλοκαιριού και ολοκαυτώματος, επικαλούμενη ως ΕΘΝΙΚΟ ΛΟΓΟ την …κατάρτιση του προϋπολογισμού. Ήθελε, λέει, την «νωπή και ισχυρή» εντολή τού λαού για να τον «κανονίσει» ασάλιωτα, κατά την λαϊκή ρήση! Με τέτοιο πρωτοφανή σεβασμό και ξεχειλίζουσα ευαισθησία περί την συνταγματική νομιμότητα, θα περίμενε κανείς πως και για την κατάρτιση τού επομένου Προϋπολογισμού, ιδίως με τις σημερινές συγκυρίες, θα έδειχνε την ίδια διάθεση για εκλογές, μιας και η προ διετίας «εντολή» της είναι ήδη σμπαραλιασμένη, ιδίως μετά τις ευρωεκλογές, αλλά και η δύναμή της πλέον συμποσούται στην ψήφο ενός, κατά τεκμήριο, επιόρκου υπουργού της! Αν το έκανε αυτό, θα λέγαμε πως, παρόλα τα κουσούρια της, είναι τουλάχιστον συνεπής και …ευαίσθητη. Αμ δε! Άμα τα γκάλοπ δεν σου βγαίνουν, οι ευαισθησίες, τα συντάγματα και τα τοιαύτα, πάνε όλα περίπατο. Εν αρχή ην η πολύφερνος εξουσία! Η …«Νταντάριο», δηλαδή, όπως θα έλεγε και ο Μπερλουσκόνι. Αν είσαι στν απόξω, όχι η Νταντάριο δεν σου «κάθεται», αλλά ούτε η …Γαβριέλα στα γεράματά της! Προσπαθούν να κρατηθούν με νύχια και με δόντια! Τώρα ανακάλυψαν τα προτερήματα τού Προέδρου και την αξία τού θεσμού. Μεταξύ μας, ποιού θεσμού. Όλοι οι πρόεδροι που πέρασαν, ήταν σε γενικές γραμμές «καλοί», για τον απλό λόγο ότι δεν είχαν τα συνταγματικά περιθώρια να είναι τίποτα άλλο. ¨Οταν από το πρωϊ έως το βράδυ, για πέντε έως δέκα χρόνια, υπογράφεις ότι σου βάζουν μπροστά σου, κόβεις κορδέλες και βγάζεις πανηγυρικούς, δεν έχεις περιθώρια να μην είσαι καλός! Άρα για ποιο θεσμό μιλάμε; Μιλάμε για ένα συνταγματικά ευνουχισμένο άρχοντα, που απλά οι φορολογούμενοι τον πληρώνουν και τον «καμαρώνουν»!. Όλες οι πλευρές θυμούνται το Σύνταγμα οσάκις τίς βολεύει. Ο λαός, η αρχή και το τέλος τού Συντάγματος, σήμερα αισθάνεται καταπιεσμένος πανταχόθεν, όπως επί Βαυαρών! Δηλαδή και σήμερα …Σύνταγμα χρειαζόμαστε. Όπου όλοι να είναι ίσοι και όχι κάποιο …ισότεροι! Όχι «αφεντικά» που να μην λογοδοτούν και όχι «εγκλήματα» που να μην τιμωρούνται. Όταν υπάρχει στενωπός να την περνάνε όλοι και όλοι να πληρώνουν ότι τους αναλογεί. Όχι κάποιοι να την περνάνε στριμωγμένοι σαν σαρδέλες και άλλοι να τους κοιτάνε από μακριά, λοιδορώντας τους και λέγοντας από πάνω: «…τους μαλάκες!» Εδώ και πολλά χρόνια, οι τρεις εξουσίες, που απορρέουν από τον λαό και που (υποτίθεται) θα έπρεπε να τον υπηρετούν, ήτοι η νομοθετική, η εκτελεστική και η δικαστική, έχουν τακιμιάζει και τον έχουν βάλει στο περιθώριο. Ο κόσμος έχει μπει σε ένα τούνελ, χωρίς προοπτική διεξόδου και χωρίς κανένα όραμα. Συνεχώς στριμωγμένος, αισθάνεται πως όλοι τον εμπαίζουν.

Πριν από τριάντα χρόνια, το ενοίκιο ενός αξιοπρεπούς διαμερίσματος στο κέντρο τής Αθήνας, αντιπροσώπευε, περίπου, το 25 % του μισθού ενός νέου υπαλλήλου με πανεπιστημιακή εκπαίδευση. Σήμερα ο ίδιος υπάλληλος, ευρισκόμενος στο τέλος τής σταδιοδρομίας του, για τον ίδιο σκοπό θα έπρεπε να καταβάλει το 40 – 50 % τού μισθού του! Αυτό σημαίνει πως, με εξαίρεση μια κάστα προνομιούχων μισθωτών του ευρύτερου δημόσιου τομέα, ο πολύς κόσμος, εδώ και είκοσι χρόνια, περνάει μια «στενωπό» που σήμερα έχει πλεον γίνει βρόγχος. Το διαθέσιμο εισόδημά του έχει μειωθεί στο 50 %, ενώ κ’αποιοι προνομιούχοι πλουτίζουν ανεξέλεγκτα. Η κλοπή τού δημοσίου χρήματος έχει γίνει πλέον εθνικό σπορ! Και ενώ μας φλομώνουν όλοι, καθημερινά, με την κρίση και την ανάγκη περικοπών και σφιξίματος των ζωνών μας, οι έχοντες τους κρουνούς τού δημόσιου κορβανά, όχι μόνο έχουν λυμένη τη ζώνη τους, αλλά τη βγάζουν κιόλας για να μας κοπανάνε κι από πάνω! Διαβάστε το παρακάτω δημοσίευμα τής «Καθημερινής» (31/07/09) με τίτλο «Τροπολογία για δικαστικούς πρόκριμα και για βουλευτές» και βγάλτε συμπέρασμα.

 

 

«Σε αυξήσεις των αποδοχών των δικαστικών, μέχρι και σε ποσοστό 80%, οδηγεί τροπολογία που κατέθεσε αιφνιδιαστικά χθες στη Βουλή το υπουργείο Οικονομικών. Η αύξηση στις αποδοχές των δικαστικών, που ως δαπάνη αγγίζει τα 200 εκατομμύρια ευρώ, θεωρείται δεδομένο πως θα συμπαρασύρει προς τα πάνω και τις αποδοχές των βουλευτών, παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις χθες στη Βουλή. Και τούτο διότι είθισται ένας εκ των συνταξιούχων βουλευτών να προσφεύγει στη Δικαιοσύνη -ώστε να αυξηθεί η σύνταξή του- προκαλώντας εν τέλει αύξηση και των αποδοχών των εν ενεργεία βουλευτών. Σύμφωνα με την τροπολογία, ο βασικός μισθός του Πρωτοδίκη σχεδόν διπλασιάζεται, αφού διαμορφώνεται από 1.155 ευρώ σήμερα σε 2.067 ευρώ το μήνα. Αυξάνονται, επίσης, το επίδομα για ταχύτερη εξυπηρέτηση των υποστηριζομένων ενώπιον των δικαστηρίων υποθέσεων του Δημοσίου (475 έως 880 ευρώ ανάλογα με το βαθμό του δικαστικού), η αποζημίωση εξόδων παράστασης των Συμβούλων Επικρατείας, οι αποδοχές των πρωτοδικών, εφετών, εισηγητών του Συμβουλίου της Επικρατείας καθώς και οι αποδοχές των αντιπροέδρων των Ανωτάτων Δικαστηρίων.

Με άλλη διάταξη της τροπολογίας, προτείνεται η κατάργηση κάθε διάταξης που καθορίζει αποδοχές και αποζημιώσεις υπαλλήλων και λειτουργών του Δημοσίου, των ΟΤΑ καθώς και των προέδρων και των μελών των Ανεξάρτητων Αρχών ή Επιτροπών σε ύψος ανώτερο απ’ αυτές των προέδρων των Ανωτάτων Δικαστηρίων. Ως αποτέλεσμα, περαιτέρω αυξήσεις δεν αποκλείονται και σε αυτά τα στελέχη, που τελούν υπό την άμεση επιλογή της εκάστοτε κυβέρνησης.

Στην αιτιολογική έκθεση της τροπολογίας αλλά και σε ανακοίνωση του υπουργείου Οικονομίας αναφέρεται πως οι μισθολογικές αυξήσεις των δικαστικών δεν συμπαρασύρουν και τους μισθούς ή τις συντάξεις των βουλευτών. Ωστόσο, σύμφωνα με το Ζ΄ Ψήφισμα του 1975, που προβλέπει αναλογικότητα στις αποδοχές δικαστικών και βουλευτών, εφόσον ένας πρώην βουλευτής προσφύγει ζητώντας αναπροσαρμογή των αποδοχών (σ.σ. το ύψος της σύνταξης είναι ανάλογο των εν ενεργεία αποδοχών), πάντοτε δικαιώνεται. Ως αποτέλεσμα, αυξάνονται οι αποδοχές των 300 της Βουλής, αλλά και όλων όσοι -άμεσα ή έμμεσα- εισπράττουν βουλευτική σύνταξη. Αλλωστε, η συγκεκριμένη μεθόδευση έχει ακολουθηθεί και στο παρελθόν.»

 

                        Μετά θα μας πως πουν πως δεν υπάρχουν λεφτά για συντάξεις, για αυξήσεις, για επιδόματα θέρμανσης, και λοιπά και λοιπά. Θα μας οιυν πως κάθε μωρό που γιεννιέται χρωστάει τόσα και πως καλά θα κάνει ο πατέρας του να το βάλει στο …φούρνο με πατάτες! Δεν βαυκαλίζομαι πως τα πράγματα θα αλλάξουν δραματικά με τις εκλογές, όποτε κι αν γίνουν. Θα ήμουν όμως πολύ ευτυχής εάν το εκλογικό σώμα έκανε μια γενναία απόσυρση τής παρούσας κυβερνητικής παναθλιότητας. Τουλάχιστον, ας αλλάξουμε παραστάσεις. Αφού δεν μπορούμε να βελτιώσουμε τη θέση μας, ας βελτιώσουμε την αισθητική μας!

 

Ο ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΣ ...ΚΟΥΑΣΙΜΟΔΟΣ

Ο ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΣ ...ΚΟΥΑΣΙΜΟΔΟΣ

Advertisements

Sorry, the comment form is closed at this time.

 
Αρέσει σε %d bloggers: