fanourgimata

το όμμα του σκώμματος

ΤΟ ΕΥ ΑΦΙΟΝΙΖΕΣΘΑΙ

Posted by MAKIS στο 10/04/2008

ΤΟ ΕΥ …ΑΦΙΟΝΙΖΕΣΘΑΙ

Να πιει κανείς ή να μην πιει; Ιδού η αγωνία ενός συστήματος σαθρού που στήνει στη γωνία ιδέες και ιδανικά, σε μία κοινωνία που έβαλε στα βάθρα της φενάκες για μνημεία. Από τη στιγμή που ο αθλητισμός αφέθηκε στα χέρια των «αθανάτων» της Δ.Ο.Ε. και των «θανατηφόρων» πολυεθνικών των αθλητικών ειδών, παπουτσοσώβρακων, αξεσουάρ και παραφερναλίων, ήταν σχεδόν νομοτελειακή η μετάλλαξη του αποδιοπομπαίου (πλέον!) «ευ αγωνίζεσθαι» στο παγκοσμιοποιημένο «ευ …αφιονίζεσθαι»! Από τη σκόνη των κονιστρών, στα «σκονάκια» των αναβολικών! Τα διεστραμμένα μυαλά του κέρδους μετέτρεψαν το «νους υγιής εν σώματι υγιεί» (mens sana in corpora sano) στο γκλαμουράτο «τα μυαλά στα κάγκελα και τα κορμιά στη ντόπα». Βέβαια,  δεν κομίζουμε γλαύκα εις Αθήνας, ούτε αναβολικά στον αθλητισμό, γράφοντας τα παραπάνω. Και ούτε φυσικά οι πολυεθνικές έχουν την αποκλειστικότητα στο  ανάθεμα. Τα γκουβέρνα, ανά τον κόσμο, βολευόμενα – με τη σειρά τους – από την αίγλη και τις ανταύγειες του χρυσού και του αργύρου των μεταλλίων, έκαναν τα στραβά μάτια. Οι παλιότεροι εξ ημών θα θυμούνται κάτι …μυστακοφόρα πλάσματα, του τέως ανατολικού μπλοκ, που δηλώνονταν σαν αθλήτριες! Τις κοίταζαν όλοι περίεργα, αλλά έκαναν το κορόϊδο. Για το «σοσιαλισμό», ρε γαμώτο! Επίσης θα θυμούνται και κάτι μαύρους που έτρεχαν και σταματημό δεν είχαν! Και που μάζευαν τα μετάλλια με τη σέσουλα. Για το αμερικάνικο όνειρο, καλά και άγια, χωρίς …γαμώτο!

Κούτσα κούτσα, πήραμε και μεις το κολάϊ των οθνείων εθίμων κι αρχίσαν οι κουτσοί μας να βγάζουνε φτερά. Γλυκαθήκαμε με τις επιτυχίες, τις ανακρούσεις και τα σύμβολα κι αρχίσαμε να μπερδεύουμε τις …δόσεις και τους …ντήλερς. Και το «χειρότερο», δεν βρήκαμε καλές άκριες με τη Γουάντα, όπως – καλή τους ώρα – οι εν σπονδαίς …άσπονδοι «φίλοι» μας οι γιάνκηδες! Παγκοσμιοποίηση άθλων και αθλιοτήτων. Και υποτίθεται πως ένας από τους λόγους που στέλνουμε τη νεολαία για άθληση, είναι η προφύλαξή της από τα ναρκωτικά! Και τους ρίχνουμε συνειδητά στον Καιάδα των αναβολικών. Από που ν’ αρχίσεις και σε ποιους να ψάλλεις τον …αναβαλλόμενο! Από βυθό, σ΄άλλο βυθό. Συν Κράτος και γονεύσι!

Σήμερα, την Καλλιπάτειρα δεν θα την σήκωναν στα χέρια τα παιδιά της, αλλά τα αφεντικά τής …Τσου Λι! Πάντα ψηλότερα να «ανεβαίνουμε», πάντα μακρύτερα να πηγαίνουμε, ώσπου να πάμε στον …αγύριστο. Χωρίς αναβολή και, κυρίως, χωρίς αναβολικά!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: