fanourgimata

το όμμα του σκώμματος

…ΚΑΙ ΦΑΥΝΟΙ!

Posted by MAKIS στο 15/01/2008

…ΚΑΙ ΦΑΥΝΟΙ!

Συνεντευξιαζόμενη σε επιτροπή του …ΑΣΕΠ!

Επί τέλους! Μπορεί να μην καταφέραμε ακόμη να γίνουμε «Ευρώπη» αλλά, μετά την χριστουγεννιάτικη απόπειρα αυτοκτονίας του ερωτύλου γραμματέα του Υπουργείου Πολιτισμού, αποκτήσαμε ήδη μια καλή μαγιά για να ευελπιστούμε πως κάποτε θα γίνουμε …Ιαπωνία! Ξεκινήσαμε ίσως από σχετικά χαμηλό επίπεδο ιεραρχίας αλλά διατηρούμε την ελπίδα πως μπορούμε ν’ ανέβουμε ακόμα ψηλότερα! Όσο ψηλότερα ανεβαίνουμε, τόσο χαμηλότερα κατεβαίνουμε! Βέβαια αργοπορήσαμε κάμποσους …αιώνες για να φτάσουμε στο τρέχον επίπεδο «ευθιξίας», αλλά έστω! ۬Κάλλιο αργά παρά ποτέ!

Όμως, για να είμαστε ειλικρινείς, το περι ου ο λόγος φουντάρισμα δεν αποτελούσε ακριβώς εκδήλωση «ευαισθησίας», είδος σπανίζον σε όλα τα επίπεδα του σχετικού «σιναφιού», αλλά κίνηση απελπισίας του αυτόχειρα, επειδή η βιτρίνα του συνετού δασκάλου, του καλού χριστιανού, του αφοσιωμένου οικογενειάρχη, του σεμνού πολιτικού, του φίλου του Καίσαρος και της συζύγου αυτού, κάηκε ανεπανόρθωτα σαν τον Κρόνιο λόφο της Αρχαίας Ολυμπίας, ύστερα από το άνοιγμα του «κουτιού της Πανδώρας», όποια μορφή κι αν έχει αυτό στην «ψηφ-ι-ακή» μας εποχή! Από τη μια στιγμή στην άλλη, ο «θεματοφύλακας» των γραμμάτων και των τεχνών έγινε η «ρόμπα» των πηδημάτων και των μπαλαμουτιών, αναλώμασι της εμπιστοσύνης του αφεντικού του και των φουμάρων περί «σεμνότητας και ταπεινότητας»!

Εάν, ο παρά (γαϊδουρό…) τριχα αυτόχειρ, διέθετε ψήγματα ευαισθησίας κάτω από τον, ομολογουμένως τετράπαχο, υποδόρειο ιστό του, έπρεπε να την είχε δείξει από το καλοκαίρι, όταν κάηκε η Αρχαία Ολυμπία, φουντάροντας – αγκαλιά με τον υπουργό του και τον Βύρωνα – από την Ακρόπολη και αφού προηγουμένος είχαν κατεβάσει κάνα δυο φραπεδιές ποντικοφάρμακο, για μεγαλύτερη σιγουριά! Γιατί, ως γνωστόν «το κακό σκυλί ψόφο δεν έχει»! Τα σκυλιά δε της εξουσίας, σκυλεύοντα επί δεκαετίες τα όνειρα, τις φιλοδοξίες και τις τύχες μας, έχουν μεταλλαχθεί σε γάτες εφτάψυχες και ύαινες αχόρταγες.

Όσο κι αν προσπάθησα, δεν κατάφερα να βρω ίχνη συμπάθειας για τον παρά λίγο αυτόχειρα, βγάζοντας έξω φυσικά τον οικογενειακό του περίγυρο. Ταμπουρωμένος, ο κ. Γ.Γ., πίσω από την σχεδόν απόλυτη εξουσία που του είχε διασφαλίσει η προσωπική του σχέση με τον αρχηγό του κόμματος …«ΠΝΕΥΜΑ & ΗΘΙΚΗ», ξεσάλωνε ανενόχλητος και ως προς τα δύο, είτε αυθαιρετώντας στις αποφάσεις που αφορούσαν σε τεχνοκρατικά θέματα του Υπουργείου, είτε εκμεταλλευόμενος (ο …«ισχυρός») την ανάγκη του «ασθενούς» φύλου για εργασία!

Εάν ο «ερωτύλος κ. Γενικός» είχε, γενικώς, λίγο …πνεύμα και περιορίζοταν μόνο στην πρώτη κατηγορία αυθαιρεσιών, θα μπορούσε να είχε μείνει στη θέση του (και με τα κόκκαλά του …ατόφια), τουλάχιστον για όσο διάστημα θα έμενε και το κόμμα του στην εξουσία! Τα δήθεν «συμβούλια», οι «επιτροπές», οι «νομικοί σύμβουλοι, και οι «εγκάθετοι» (βλ. κομματικοί) διευθυντές και τμηματάρχες, δεν τοποθετούνται για μόστρα. Γι’ αυτές τις δουλειές είνει ταγμένοι! Όταν ένας κομματικός ρεμπεσκές ορίζεται σε μια κομβική θέση, πρώτιστα επιλέγεται γιατί είναι ρεμπεσκές, όπερ σημαίνει πως έχει κάθε λόγο να είναι ευγνώμων και άρα, πάντοτε διαθέσιμος διά πάσαν …«νόσον», και δευτερευόντως (αλλά όχι λιγότερο) για την κομματική του ταυτότητα που, ως ένα βαθμό, διασφαλίζει και τη …συνάφεια του σιναφιού! Τα εν οίκω μη εν δήμω! Συνταγή δοκιμασμένη και θάλλουσα εδώ και μισό αιώνα· made in Greece! Απλά για να ξέρετε πως το χρήμα του «λαού» δεν διασπαθίζεται χωρίς σύστημα και δεν πάει στις τσέπες των ημετέρων χωρίς …νομιμοφάνεια! Η «καλή» αυτή συνταγή, παλιότερα λεγόταν …«τομπροσύνη» , ενώ σήμερα αποκαλείται «σεμνότης και ταπεινότης»!

Όμως ο «λειτουργός» μας δεν ήταν μόνο φαύλος. Προέκυψε και …φαύνος! Κορεσμένος ίσως από την συζυγική «νεφραμιά», γύρευε διακαώς …ψαρονέφρι! Και επειδή, με το σουλούπι που διέθετε, δεν θα τον πλησίαζε ούτε γκιόσα στα πρόθυρα σφαγής, έρριξε τα δίχτυα του στο χώρο της εργασίας του, καταχρώμενος εμφανώς και ανερυθρίαστα την εξουσία που απλόχερα του εμπιστεύτηκαν. Δεν γνωρίζω το ποιόν της …υποκυψάσης (και …σκυψάσης) «συμβασιούχου», ούτε προτίθεμαι να εγκύψω σ’ αυτό. Δεν ξέρω αν «αμάρτησε» για το …ψωμί της, για τη μονιμοποίησή της ή για την ικανοποίηση κάποιου είδους φιλοδοξιών και επιδιώξεων. Για όποιο λόγο και αν το έκανε είναι υπόλογη στον εαυτό της και σε κανένα άλλο. Αν πράγματι μετήλθε κάποιου εκβιασμού, είναι υπόλογη στη δικαιοσύνη. Υπόλογος όμως πρώτου βαθμού και ταυτόχρονα εκβιαστής και επίορκος είναι ο κύριος «καθηγητής»! Υπόλογη είναι η ίδια η εξουσία. Με το σκληρό και ανάλγητο πρόσωπό της. Με τα «παιγνίδια» της σε βάρος των εξουσιαζομένων . Η «νύχτα του Βαρθολομαίου» και το «απόγευμα του φαύνου» είναι η μία όψη του νομίσματος μιας εξουσίας μεσαιωνικού τύπου, όχι πρωτόγνωρης στα πολιτικά μας χρονικά. Το καινοφανές στοιχείο, στη σημερινή έκδοση του παλιού έργου, είναι η … «ατυχία» των θυτών και το ξεμπρόστιασμά τους. Για ένα ελάχιστο «κλικ» τα πράγματα θα εξακολουθούσαν να παραμένουν «αγγελικά πλασμένα» και φυσικά, «ούτε γάτα, ούτε ζημιά»! Κατά τα άλλα το χρώμα της συγκεκριμένης ιστορίας δεν είναι ροζ αλλά …μαυρο! Τα υπόλοιπα που βρίσκονται πίσω από το παραβάν, ενδέχεται να είναι και κατάμαυρα…

 

Μ.Π. 15/01/2008

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: