fanourgimata

το όμμα του σκώμματος

ΤΟ ΚΟΥΠΙ

Posted by MAKIS στο 10/12/2007

 

ΤΟ ΚΟΥΠΙ

Μιλώντας για το «ασφαλιστικό», από τη μεριά του μέσου ασφαλισμένου (που όσον ούπω …την «κάνει») και έχοντας απαυδήσει να ακούω για αναλογισμούς, αντιλογισμούς, ισολογισμούς, υπολογισμούς και παραλογισμούς, για να μην το «ρίξω» στους …διαλογισμούς, μπαίνω στον πειρασμό και τον κόπο να κάνω μερικούς συλλογισμούς.

Το λεγόμενο «ασφαλιστικό πρόβλημα», υπαρκτό χωρίς αμφιβολία, ταλανίζει τους πάντες, και κυρίως τους ασφαλισμένους, εδώ και πολλά χρόνια, όντας σύμφυτο με την «μόνιμα κακή» δημοσιονομική εικόνα της χώρας που, παρά τις πλουσιοπάροχες εισροές από την Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν λέει ν’ αλλάξει. Από λιτότητα σε λιτότητα και από λούκι σε λούκι, χωρίς να διαφαίνεται τρόπος διαφυγής. Από τους τρεις παράγοντες που αντικειμενπκά αποτελούν μέρος του προβλήματος που λέγεται «ασφαλιστικό», δηλαδή τους εργαζόμενους, τους εργοδότες και το Κράτος, οι μόνοι που μόνιμα και προκλητικά στήνονται κάθε τόσο στον τοίχο είναι αυτοί που δεν φταίνε, δηλ. οι εργαζόμενοι! Ή, για να είμαστε πιο ακριβοδίκαιοι, αυτοί που φταίνε απείρως λιγότερο από όλους τους άλλους. Και αυτό δεν αφορά σε κάποιο συγκεκριμένο Ταμείο μόνο, αλλά σε όλα τα ρημάδια, από τα «υπόγεια» ως τα λεγόμενα «ρετιρέ». Η κοινή λογική λέει πως για τις όποιες στρεβλώσεις του συστήματος δεν φταίνε αυτοί που τις απολαμβάνουν ή τις υφίστανται, αλλά εκείνοι που τις υπέθαλψαν και τις δημιούργησαν. Αν κάποιοι εργαζόμενοι έπαιρναν σύνταξη στα δεκαπέντε χρόνια υπηρεσίας, κυρίως σε κάποιες ΔΕΚΟ ή Τράπεζες, το φταίξιμο δεν βαρύνει τους ίδιους αλλά τις «άλογες» κυβερνήσεις που είχαν δημιουργήσει αυτό το πλαίσιο. Το αν οι «ένστολοι» (εξαιρούνται οι …θυρωροί ξενοδοχείων) συνταξιοδοτούνται γύρω στα πενήντα, καλά κάνουν αφού έτσι προβλέπει ο νόμος! Εάν οι κομμωτές εντάσσονται στα βαρέα και οι μανικιουρίστες στα υπερβαρέα, μαγκιά τους κι ας κόπτονται οι κοπτοραπτούδες και οι στριφτωματούδες περί του αντιθέτου! Εάν ο εφοριακός παίρνει διπλάσια από τον γιατρό του ΕΣΥ και αν οι ΔΕΗτζήδες, ΟΤΕτζήδες και λοιποί ΔΕΚΟτζήδες αμοίβονται με δυσανάλογα μεγαλύτερες αμοιβές από τους αντιστοίχων προσόντων υπαλλήλους του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, το κρίμα δεν είναι δικό τους αλλά των εγκεφάλων που είχαν πολιτικές εμπνεύσεις του τύπου «Τσοβόλα δώστα όλα» και των αναλόγων προεκλογικών και μη πελατειακών κόλπων!

Η εγγενής προδιάθεση των κομμάτων εξουσίας για τη διατήρησή τους σε αυτή έναντι παντός κόστους, πλήν του …πολιτικού, καλλιέργησε αμφίδρομα τη νοοτροπία του ρουσφετιού, της αλαζονείας, των πελατειακών σχέσεων, του ζαμανφουτισμού και της κοντόφθαλμης σκέψης δημιουργώντας τεράστιες στρεβλώσεις στην οικονομία, στις εργασιακές σχέσεις και στο ασφαλιστικό. Πάνω απ’ όλα και πέρα απ’ όλα, δημιουργήθηκε και εκτράφηκε μια αρρωστημένη νοοτροπία, σε όλα τα κοινωνικά στρώματα, της οποίας βασικό χαρακτηριστικό είναι ο ατομικισμός, ο ωχαδερφισμός, η αυθαιρεσία και η έλλειψη σεβασμού προς τη νομιμότητα, Κράτους τε και πολιτών. Κράτος και πολίτης, δύο αντίπαλοι σε μια διαρκή διελκυνστίδα αναξιοπιστίας, αυθαιρεσίας και αντιπάθειας!

Οι τάξεις που ήταν πιο κοντά προς την εξουσία αποσπούσαν και κατοχύρωναν προνόμια που τους εξασφάλιζαν εξαιρετικές εργασιακές συνθήκες και εξ ίσου καλή ασφάλιση. Οι άλλες μάχονταν για το ξεροκόμματο, για το μικρορουσφέτι , την αναπηρική σύνταξη ( πραγματική ή ψεύτικη) και αποτελούσαν το εκλογικό πλαγκτόν που διασφάλιζε με τις μετακινήσεις του (και ενίοτε τον φανατισμό του) τα προνόμια των …προνομιούχων. Μέσα σ’ αυτό το κλίμα τα ασφαλιστικά Ταμεία αιμοδοτούνταν πρώτιστα, κύρια και αδιάλειπτα μόνο από τους εργαζόμενους με σχέση εξηρτημένης εργασίας, από μερικές συνεπείς επιχειρήσεις και κάποιους αιθεροβάμονες ελεύθερους επαγγελματίες, τις κατηγορίες δηλαδή που ο τυπικός σημερινός Έλλην θεωρεί και αποκαλεί συλλήβδην …μαλάκες!

Όταν σημαντικό μέρος των εργοδοτών

  • Απασχολεί υπερωριακά τους εγαζόμενους χωρίς να τους καταβάλλει αποζημίωση και συνεπώς χωρίς να αποδίδει τις αντίστοιχες εισφορές στα Ταμεία,

  • Απασχολεί ανασφάλιστους μετανάστες αποστερώντας έτσι το ασφαλιστικό σύστημα από το ανάλογο κομμάτι των εισφορών και όταν τέλος

  • Δεν αποδίδει αυτά που αναλογούν στα δεδουλευμένα των νομίμως απασχολουμένων στην παραγωγική διαδικασία,

τότε είναι εύλογο πως  το «ασφαλιστικό» θα κάνει εκ του ασφαλούς …κοιλιά, τουλάχιστον ισοδύναμη με εκείνη της λαιμάσουσας και αχαλίνωτης εργοδοσίας!

                Όταν οι Κυβερνήσεις, κατά την προσφιλή τους πελατειακή πολιτική, διαγράφουν, τάχατες ρυθμίζοντας, τα χρέη της εργοδοσίας προς τα Ταμεία και όταν οι ίδιες αθετούν τις υποχρεώσεις του Κράτους προς αυτά, ενώ παράλληλα φροντίζουν να ασκούν τις κάθε είδους πολιτικές τους με «ξένα κόλλυβα», φορτώνοντας βάρη και εξανεμίζοντας αποθεματικά, τότε δεν χρειάζονται Σπράοι και Αναλυτές για να μας φωτίσουν με την επιστημοσύνη τους περί του πρακτέου! Οι έχοντες το μαχαίρι και το πεπόνι κόπτονται δήθεν για το ετοιμόρροπον του συστήματος, αλλά μέμφονται μόνο τους εργαζόμενους για τα χάλια του, ρίχνοντας επάνω τους το άγος του ασφαλιστικού αύριο και αποσιωπώντας τις δικές τους πομπές και ευθύνες!

                «Γάτος βατεί και γάτος σκούζει», όπως λέει και ο …γίγας (μαζοχιστής, πάντως) λαός, όπερ σημαίνει πως Κράτος και Εργοδοσία, αμφότερα συνεπή με το σκοτεινό παρελθόν τους και το ορφνόν μέλλον μας, χέρι – χέρι και επιχαίροντας, έρχονται να επιπέσουν στον (μικρομεσαίο και παρακάτω) μισθωτό και συνταξιούχο, επισείοντας τη δαμόκλεια σπάθη του προπατορικού φαλιμέντου, προκειμένου να αθετήσουν τις υποχρεώσεις τους και να φαλκιδεύσουν νόμιμα δικαιώματά μας. ΟΙ ένοχοι μας φορτώνουν με ενοχές και ακολουθώντας γκαιμπελικές τακτικές, σκωτσέζικα ντους και πλείστα κόλπα από το πλούσιο ρεπερτόριό τους, μας καλούν να επιλέξουμε μεταξύ προκρούστειας κλίνης και …κλασσικής φάλαγγας! Πότε κατεβάζουν τις συντάξεις πιο κάτω κι απ’ τα …τρία (ΔΕΝ), πότε ανεβάζουν τα όρια ηλικίας για να τα φτάσουν στα επίπεδα του Μαθουσάλα, πότε απειλούν ότι θα κουβαλήσουν επιβήτορες από το …Τσιμπουτί και πότε (αν πλησιάζουν εκλογές) το ξανασκέφτονται και «στρίβοντας δια του αρραβώνος» κάνουν τον …Κινέζο!

Οι οραματιστές του ασφαλιστικού μας προετοιμάζουν για μια κοινωνία όπου τα «άλκιμα» γηρατειά θα τελευτούν στις φάμπρικες, στις σκαλωσιές και στα γραφεία, ενώ τα «υπερήφανα» …νειάτα θα ξεροσταλιάζουν στα Ταμεία ανεργίας, στις καφετέριες και στα ναρκοπέδια των ψευδαισθήσεων, βλαστημώντας την ώρα που γεννήθηκαν και τους σκωρόψυχους που τους έφεραν σε τούτο το ντουνιά (…παγκοσμοποιημένο, πάντως!}.

                Δεν είμαι αφελής για να ελπίζω πως κάτι θα αλλάξει. Κατά το λαϊκό άσμα «εδώ όλα αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν». Εκεί που μας ζητάνε και πάλι θυσίες, εκεί και οι εκλεγμένοι επιβήτορες των ονείρων μας αυξάνουν το επιμίσθιό τους κατά το δοκούν, προκλητικά κι ανερυθρίαστα, για να μπορούν τάχα να μας υπηρετούν καλύτερα! Σφάξε με αγά μου ν’ αγιάσω! Κάθε τόσο μας λένε το πόοσι εργαζόμενοι αντιστοιχούν σε ένα συνταξιούχο. Δεν μπήκαν ποτέ στον κόπο να μας συνταξιούχοι της πείνας αντιστοιχούν  ανά συνταξιούχο βουλευτή! Δεν λυπάμαι για τον εαυτό μου και τη γενιά μου. Εμείς λίγο πολύ το μεγαλύτερο μέρος του καρβελιού μας το φάγαμε και μάλλον ήταν καλύτερο από αυτό της προηγούμενης. Αλλοίμονο στη σημερική γενιά και στις επερχόμενες! Ούτε ψύλλος στον κόρφο τους! Με τη λογική του σημερινού κατεστημένου, με γοργά βήματα οδεύουμε ολοταχώς σε εργασιακό μεσαίωνα!

                Σε μια εποχή που έχουν αντιστραφεί τα νοήματα των λέξεων και των ρόλων, όπου ο καλός» θεωρείται «μαλακός» και ο αγύρτης «μάγκας», όπου ο δημαγωγός θεωρείται «άξιος» γιατι «τα λέει καλά» και όπου οι θεσμικοί υπηρέτες του λαού γίνονται αχαλίνωτα αφεντικά του, η καταφυγή στην ετυμολογία μπορεί να μας δώσει τη διάσταση των αντιφάσεων στα νοήματα των λέξεων και της αντιστροφής των ρόλων στο πολιτικό σήμερα. Η λέξη «υπηρέτης» προεργόμενη από τη σύνθεση των λέξεων υπό + ερέσσω (= κωπηλατώ) σήμαινε, κατ’αρχήν, αυτούς που κωπηλατούσαν υπό τις διαταγές κάποιου. Αν δεχθούμε πως στη δημοκρατία ο λαός είναι αφέντης και οι πολιτικοί υπηρέτες, θα ήθελα να μου εντοπίσετε τον πολιτευτή που τραβάει κουπί για λογαριασμό ΜΑΣ ή (για να το θέσω πιο απλά) αν διακρίνετε κάποιον από αυτούς που μας κυβέρνησαν και μας κυβερνούν, να έχει …κοψομεσιαστεί για πάρτη μας! Όλους τους βλέπω σαν καραφλούς χοντρούς πάνω σε μια  τριήρη που λέγεται «Ελλάδα», υπό τους ήχους τριακοσίων νταουλιών, με ένα βούρδουλα στο χέρι να δίνουν μπερντάχια και διαταγές σε μας τους «μαύρους» κωπηλάτες για μεγαλύτερη προσπάθεια και καλύτερο …λ-αύριο!

thumbup.gif

Μ.Π. 6/12/2007

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: