fanourgimata

το όμμα του σκώμματος

ΜΕ ΤΟΝ ΕΡΜΗ

Posted by MAKIS στο 28/08/2007

flame2.gifpicture1-hermes.jpgflame2.gif

               

ΜΕ ΤΟΝ ΕΡΜΗ

(Άνθρωποι και Μνημεία)

                                                                       

Μέσα σ΄αυτή την ανείπωτη και απίστευτη καταστροφή του φετεινού καλοκαιριού, που είτε προκλήθηκε τυχαία είτε εσκεμμένα από κάποιους ειδεχθείς εγκληματίες, ανεξαρτήτως κινήτρου, και που μια ανίκανη και απίστευτα ανοργάνωτη Πολιτεία δεν κατάφερε να αντιμετωπίσει, προνοώντας και επεμβαίνοντας αποτελεσματικά, πασχίζουμε τώρα να απαντήσουμε σε διλήμματα, ηθικά ή άλλης φύσεως, σχετικά με τις διάφορες προτεραιότητες που έπρεπε να είχαν τεθεί (ή να τίθενται, γιατί ακόμα το κακό συνεχίζεται) ως προς τη φροντίδα για τη σωτηρία μεταξύ ανθρώπων, περιβάλλοντος, βωμών, εστιών, μνημείων και πάει λέγοντας!

           flame5.gif  flame5.gif  

flame5.gif

Ζητώντας τη βοήθεια του …κοινού κατέφυγα στον Μακρυγιάννη που δείχνοντάς μου τα απομεινάρια μιας αρχαίας κολώνας μου ψιθύρισε «…γι’ αυτά τα μάρμαρα πολεμήσαμε!». Που πάει να πει χύσαμε αίμα και δώσαμε τις ζωές μας! Εμείς δεν ξέρω γιατί πράγματα πολεμάμε σήμερα. Δεν έχω διάθεση για εθνικοπατριωτικό κήρυγμα. Και ούτε βέβαια αρνούμαι πως προέχει ο άνθρωπος! Αλλά. Υπάρχει πάντα και ένα αλλά! Τα πράγματα δεν είναι ποτέ μονοσήμαντα. Και τα διλήμματα του τύπου : το ένα ή το άλλο, είναι κατά κανόνα ρητορικά και γι’ αυτό ψεύτικα. Και γιατί δηλαδή θα πρέπει να επιλέξω μεταξύ ανθρώπου και μνημείου; Απαντώ: και τον άνθρωπο και το μνημείο! Το αντίθετο θα ήταν τουλάχιστον …απάνθρωπο! Η πολιτεία πρέπει και οφείλει να λάβει μέριμνα για την προστασία αμφοτέρων! Με διαφορετικούς τρόπους για εκάτερο σκέλος. Ειδικά υπέρ του δευτέρου που δεν μπορεί από μόνο του ούτε να προστατευθεί, ούτε να τρέξει, ούτε να φωνάξει. Ούτε να αποτανθεί στα …«κανάλια»! Που δεν έχει συγγενείς. Και που, ω! μεγάλε της ψήφου θεέ, δεν …ψηφίζει! Σε κάποιες δε περιπτώσεις ο «άνθρωπος», καιγόμενος ή πνιγόμενος,  είναι και άξιος της τύχης του! Εκείνος που έχτισε αυθαίρετα, παράνομα ή ημιπαράνομα π.χ. στην Πάρνηθα, για να έχει το κρεββάτι του αγκαλιά με το πεύκο και τις δρυίδες στο πλευρό του και το οξυγόνο από την παραγωγή στην κατανάλωση, ας γίνει λαμπάδα στον βωμό της απληστίας του και του εγωκεντρισμού του. Ομολογώ κυνικά και απερίφραστα πως δεν θα λυπηθώ στο ελάχιστο για οποιαδήποτε αβαρία του! Ας γίνει σκρούμπος μαζί με τη ματαιοδοξία του και τα υπάρχοντά του! Εκείνος που έχτισε στη ρεμματιά, γράφοντας στο όσχεό του τη φύση και τους νόμους της, ας πνιγεί με την απερισκεψία του, την απληστία του και τα επίπλοά του!

                     

Και για να φτάσω στο προκείμενο. Αυτό που με έκαψε και που θα με καίει εφ’ όρου ζωής. Ως Έλληνα και ως άνθρωπο που προσπαθεί να κρατήσει μέσα του κάποιες (κατά τραγική ειρωνεία) …φλόγες ανέπαφες. Δεν μπορώ να χωνέψω την κατααστροφή στην Αρχαία Ολυμπίας! Δεν μπορούσα καν να διανοηθώ ότι υπήρχε ποτέ περίπτωση, πλην ενός πρωτοφανούς ίσως σεισμού, να ζήσουμε αυτόν τον εφιάλτη! Όχι γιατί πρωτοξεκίνησα στην Αρχαία Ολυμπία την «καριέρα» μου ως γεωπόνος, όχι γιατί ο νομάρχης Ηλείας, ο Μπάμπης ο Καφύρας, φίλος και συνάδελφος, είχε την κακή μοίρα να ζήσει αυτή τη συμφορά, αλλά κυρίως γιατί δεν μπορώ να θεωρήσω ότι δικαιούμαστε να κρατάμε ταυτότητα έλληνική επάνω μας, χωρίς την ύπαρξη αυτών των μαρμάρων! Αυτά, μαζί με τη γλώσσα καθώς και τις όσες παραδόσεις μπόρεσε να κρατήσει ο λαϊκός μας πολιτισμός, είναι τα μονάκριβα καταφύγια της υπόστασής μας ως Ελλήνων. Ωραία, αν θέλουμε να λεγόμαστε ή να είμαστε κάτι άλλο, ας τα κάψουμε. Ίσως (αν και ελάχιστα πιθανό) να βρούμε και κάποιους «συμπαραστάτες» στη γειτονιά μας. Όλο και κάτι θα υπάρχει για κάψιμο! Ας το «κάψουμε»!

                    

Και για να κλείσω. Αν είχα να επιλέξω τι θα έσωζα μεταξύ του Ερμού του Πραξιτέλους και των υπευθύνων για την μη αποτροπή αυτής της εθνικής καταστροφής, θα διάλεγα χωρίς τον παραμικρό ενδοιασμό τον Ερμή. Οι άλλοι θα άξιζαν, έτσι κι αλλιώς, την πυρά αφού κανείς δεν είχε μέχρι σήμερα την ευθιξία έστω για μια προσχηματική παραίτητση ή (έστω ακόμα} για μία …τηλεοπτική συγγνώμη! Όχι από μας. Απο την Ιστορία. Από τον Μακρυγιάννη, για να μην πάω μακρυά στον …Λεωνίδα! Όχι από τους νεο – Έλληνες. Αυτοί έχουν αναπτύξει περίεργες αντοχές, περίεργες προτιμήσεις και, δυστυχώς, ασθενική μνήμη!

                          

Με τον Ερμή λοιπόν! Καλύτερα έρμαια της χίμμαιρας παρά της ανικανότητας των ταγών μας!

                            

Υ.Γ. Δεν ξέρω τι προοπτικές μπορεί να έχει πλέον η επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα. Εικάζω, μάλλον απειροελάχιστες. Ας αρκεστούμε λοιπόν στα …μάρμαρα της Πεντέλης! Αυτής έτσι όπως την έκαψαν, την έχτισαν και την ξεσκίζουν λατομώντας την. Ας εξασφαλίσουν οι ιθύνοντες με άνεση τις ταφόπλακές τους και ας κάνουν τουμπεκί! Ήγουν σιγή. Και αν ευαρεστούνται, νεκρική!

                              

Μ.Π.  28/08/2007

hermes_statue.jpg

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: