fanourgimata

το όμμα του σκώμματος

Αρμόδιος Καψώνης

Posted by MAKIS στο 02/07/2007

“Σφραγίδα”,

Σκωραμίδη 13η

ΑΡΜΟΔΙΟΣ ΚΑΨΩΝΗΣ

(Στο Έλεος της …Υπερεσίας)

             

Έχων δουλέψει και εγώ

στο ευσεβές δοβλέτι,

σας υποβάλλω ευπειθώς

την κάτωθι μελέτη…

                           

Οδεύων προς τη σύνταξη

(και αν δεν …τά’χω χάσει)

σας βεβαιώνω πως αυτά

έχουν αλήθειας βάση!

                      

Λίγο πολύ θα έχετε

μια εμπειρία ζήσει

που βγάζοντας ένα «χαρτί»,

εβγάλατε και …φθίση!

                            

Δεν περιμένω φυσικά

να …ενθουσιαστείτε,

εάν στο ίδιο «μαγαζί»

και σεις υπηρετείτε!

                              

Μα λίγο αν ψηλώσετε

και δείτε προς τα κάτω,

σας βλέπω σε «παράθυρο»

με τον …Εισαγγελάτο[i]!

                                      

Όμως εγώ, εκ γενετής,

γνωρίζοντας τον …Μάκη[ii]

«Ζούγκλα, του είπα, γίναμε …

για πέστα ένα …χεράκι!»

                                        

Στενό, ευρύ κι ευρύτερο

το Κράτος μας στεγάζει

τόσους νομάτους που μπορεί

με …Κιβωτό να μοιάζει!

                   

Στους εκατό, πενήντα και…

συνήθως, περισσεύουν

και εξ υπολοίπων οι μισοί

συνήθως δεν δουλεύουν!

                    

Έχομεν ουν εξ εκατόν…

εν τέταρτον χρησίμους,

εξ ων οι μη «ημέτεροι»

δεν είναι στους …μαχίμους!

                            

Όπερ σημαίνει έμειναν

απ’ εκατό οι …δέκα

εξ ων οι τρεις με άδεια

λοχείας για γυναίκα!

                                    

Απ’ τους επτά οι δυό αργούν,

ως …συνδικαλισμένοι,

πέντε λοιπόν απέμειναν

στο μάγγανο δεμένοι!

                                             

Από τους πέντε, λογικά,

οι δύο …αρρωσταίνουν,

ο τρίτος πάει …διακοπές,

λοιπόν, δύο μας μένουν!

                   

Ο ένας είν’ ο …οδηγός

του Υπουργού, συνήθως,

κι ο έτερος …«ηλίθιος»

εισηγητής με ήθος!

                   

Ο Λύσιππος[iii] γι’ απόδοση

αυτού του φαινομένου,

θα σκάλιζε το άγαλμα

του …«σφόδρα ξυνομένου»!

                          

Αντίγραφα θα έκανε

για όλο το …γκουβέρνο

(που λόγω «επανίδρυσης»

μοστράρει για …μοντέρνο!)

               

Θα παίρναν κι οι Οργανισμοί,

οι Δ.Ε.Κ.Ο. και τα ρέστα,

αφού … «στενό κι ευρύτερο»

μερίς είν’ από …φιέστα!

                 

Σε …’περεσία κρατική

όσες φορές επήγα

σαν σέμπρος[iv], φευ, αισθάνθηκα

ενώπιον του …ρήγα[v]!

                  

Υπάλληλοι που σε κοιτούν

σα νά ‘σαι … μολυντήρι[vi]

που μπήκε στο σαλόνι τους

από το παραθύρι!

            

Σε βλέπουν σαν ζωύφιο

που μπήκε στον καφέ τους

ή σαν αδέσποτο σκυλί

επί του …καναπέ τους!

             

Αδιάφοροι κι αυταρχικοί,

μικροί …δικτατορίσκοι

και απορείς «το Κράτος μας

που πάει και τους βρίσκει;»

                

Που σου μιλούν στον ενικό

σα νά ‘στε …«κολλητάρια»

ή να τους έπλυνες προχτές

το τζάμια στα φανάρια!

               

Σηκώνεις ένα …«ύψωμα»[vii]

πριν μπεις σ’ ένα γραφείο

και λες «ας φύγω όρθιος

και όχι με …φορείο!»

            

Ως μπαίνεις, αφουγκράζεσαι

κουβέντες στον αέρα

και μετά κάποιου δισταγμού

ψελλίζεις …«καλημέρα!»

               

Αν είσαι τύπος πρωινός

τους ενοχλείς τα μάλα

γιατί τους πιάνεις στον καφέ

να συζητούν για …μπάλλα!

               

Η μια μιλάει στη μαμά

πως κάνει τους ντολμάδες

κι η άλλη στην κουμπάρα της

πως γιαίνει τις …ζοχάδες!

                 

Ο προϊστάμενος σιγά

μιλάει στο κινητό του

και ρίχνει κλέφτικες ματιές

προς τον περίγυρό του.

                

Όταν «δεήσει» εξ αυτών

και κάποιος σε προσέξει

σου δίνει την εντύπωση

πως θέλει να …στις «βρέξει»!

                  

Ρωτάς για τ’ αντικείμενο

που σ’ έφερε κει πέρα

και ούρια προσεύχεσαι

να σου προκύψει η μέρα!

              

Οι απαντήσεις τους «σαφείς»

για την …ασάφειά τους

και πάντοτε χειρότερες

απ’ τα γραφόμενά τους!

               

Όλοι μιλούν …ελληνικά,

ειρήσθω εν παρόδω,

μα προφανώς το χαίρονται

που σε κρατούν …αρόδο[viii]!

              

Αν λάχει και …συμπέσετε

και βρείτε κοινό τόπο

τότε χαλά το …INTERNET

και χάνετε τον κόπο!

                

Τους βρίσκεις λίγο αργότερα

με τη μπουκιά στο στόμα

κι ακούς πως «ο αρμόδιος

δεν γύρισε ακόμα»!

                 

Ως ευπειθής, πολύπαθος

και συνετός …αυτόχθων

το ξέρεις πως και πρόσθετον

θα υπομείνεις μόχθον!

               

Καταμεσήμερο λοιπόν

ξαναπηγαίνεις πάλι…

για να σου πουν σαδιστικά

πως «προηγούνται άλλοι»!

           

Πηγαίνεις την επαύριον

μα είναι …απεργία,

σαββατοκύριακο μετά

και τη Δευτέρα …αργία!

                  

Τον άλλο μήνα ξαναπάς

«μωρέ, θα τους πετύχω!»

μα … «Η ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ ΕΛΗΞΕ»

διαβάζεις εν τω τοίχω!

               

Το νέο έτος προσδοκάς

«είν’ η χρονιά μου φέτος»

και πως θα βγάλεις το «χαρτί»

ευθύς κι ανυπερθέτως!

                      

Εκ του …Καγιάφα (εξ ορισμού,

(που πήγες απ’ τον …Άννα)

τραβάς το νέο Γολγοθά

ώσπου να κράξεις: «μάννα!»

                  

Τους «αρμοδίους» συναντάς

σε όλο τους το φάσμα

κι όλοι με οίκτο σε κοιτούν

σαν φρικαλέο πλάσμα!

                 

Από το ένα μέλαθρο

σε στέλνουνε στο άλλο,

εκτός κι αν τηλεφώνημα

ριχτεί απ’ τον «μεγάλο»[ix]!

                 

Σε κάθε κτίριο μετράς

γραφεία και ορόφους

και υποβάλλεις έγγραφα

με συνημμένα …λόφους!

                   

Πηγαινοφέρνεις τα χαρτιά

μ’ υπομονή …Σισύφου

και άγχος σα να πρόκειται

για λύση κάποιου γρίφου!

               

Τα έγγραφα που σου ζητούν

φαντάζουν με …Λερναία,

στο ένα που προσκόμισες

ζητούν άλλα …εννέα!

                   

Κι αφού λοιπόν τα μάζεψες

και τους τα πήγες όλα,

πιστεύεις πως τελείωσε

αυτή η καραμπόλα!

                     

Στον ν-ι-οστό[x]αρμόδιο

προσέρχεσαι με δέος

και λες: «…με τόσο γκάστρωμα,

ας μου προκύψει …μαίος!»

                     

Του παραδίνεις τα χαρτιά

κι αυτός όταν τα παίρνει

κάνει γκριμάτσα σπαραγμου

σαν κάποιος να τον δέρνει!

                

Τα πιάνει σα να τού’φερες

λυματολάσπης δείγμα

κι αισθάνεσαι διεύρυνση

στο μεταξύ σας ρήγμα!

                    

Τα ξεφυλλίζει εμβριθώς

και συνοφρυωμένος

και ξαφνικά πετάγεται

εκδήλως οργισμένος!

              

«Τι μου τα έφερες αυτααά,

ποιος σού’πε να τα φεεέρεις…

με νόμο καταργήθηκαν

κι οφείλεις να το ξέρεις!»

                 

Τα ρίχνει μ’ ένα πάταγο

επάνω στο γραφείο

και δυο χαρτιά σαλπάρουνε

σε σκουπιδιών δοχείο.

               

Στρογγυλοκάθεται μετά

στην περιστρεφομένη

έχουσα πλάτη ελαφρώς

στα πίσω κεκλιμένη!

                    

Σκουπίζεται αυτάρεσκα

με δροσερό μαντήλι

κι ανάβει ένα Μάλμπορο

που κρέμονταν στα χείλη.

                  

Παίρνει βαθειά μια ρουφηξιά

κοιτώντας το ταβάνι

και σκέφτεσαι αν …φάλαγγα

σκοπεύει να σου κάνει!

                    

Δυο δαχτυλίδια του καπνού

στη μούρη σου φυσάει

και μία τζούρα του φραπέ

με θόρυβο ρουφάει!

                   

Τα χρώματα της Ίριδας

με τη σειρά αλλάζεις

και για τα λόγια που θα πεις

ιδρώνεις και κομπιάζεις.

              

«Εσεις μου τα ζητήσατε

(του απαντάς με τρόπο),

…για μήνες τα συγκέντρωνα,

με έξοδα και κόπο!»

                 

Να πάρεις πίσω τα χαρτιά,

το χέρι σου απλώνεις

και τότε σου συστήνεται:

«Αρμόδιος Καψώνης!»

                

«Εάν εγώ στα ζήτησα

τότε να …μου τ’ αφήσεις,

μα πρώτα τράβα, χριστιανέ,

να τα πρωτολολλήσεις!»

                    

«Μετά ξανά’λα από δω

να δω τι θα σε κάνω…

Μου ήρθες και Παρασκευή!

Δεν ξέρω αν θα προκάνω…»

               

«Χάθηκε νά’ρθεις, άνθρωπε,

Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη;»

«Ήρθα εχτές και …τρώγατε!»

«Ε! Ήταν …Τσικνοπέμπτη!»

                

«Σαν πάρεις το πρωτοκολλο,

φέρτα μου χέρι – χέρι

και πες πως σ’ έστειλα εγώ,

η Μελπομένη ξέρει…»

                

Πηγαίνεις στο Πρωτόκολλο

κι η  Μελπομένη έχει

δέκα γυναίκες γύρωθεν

και τίποτα δεν τρέχει!

                 

Επάνω στο γραφείο της

κεντήματα απλωμένα,

τα βλέπουν, τα θαυμάζουνε,

μα αγνοούν εσένα

                   

Στον τρίτο σου ξερόβηχα,

σε κόβει η Μελπομένη,

το σόου της εχάλασες

και νοιώθει πληγωμένη!

             

Μαζεύει τα κεντήματα

και οι κυρές σκορπίζουν…

«Τα φέρνει μια κουμπάρα μου

κι οι φίλες μου ψωνίζουν…»

               

Με την εξήγηση αυτή

και με πομπώδη τρόπο,

ανοίγει τα κατάστιχα

και σε ρωτά με …κόπο:

              

«Για πέστε μου τι θέλετε,

γιατί σε λίγο κλείνω…»

«Πρωτόκολλο στα έγγραφα

κι αμέσως θα του δίνω!»

            

«Πρωτόκολλο; Παρασκευή

και δέκα τρεις του μήνα;

Προβλέπω θα ξεμπλέξετε

με φουσκωμένη …σπλήνα!

                  

«Νά’ταν η σπλήνα μοναχά,

κυρία Μελπομένη!

Είχα δηλώσει δωρητής

μα τίποτα δεν μένει!»

                   

Αφού σε φέρουν στο «αμήν»

με την χαρτοσαβούρα,

μαθαίνεις πως θα γλύτωνες

αν έριχνες …«χαρτούρα»!

             

«Χαρτούρα»! η πανάκεια

ταλαιπωρίας πάσης

και θάλλει στο μεδούλλιον

της δημοσίας δράσης!

                    

Αυτή εξέθρεψε γενιές

και έβγαλε «βαρώνους»

και σαλτιμπάγκους στα κοινά

και φυσικά …μασόνους!

                   

Και να δοξάζεις το Θεό

που είχες και τα …«μέσα»,

αυτά τρέφουν το σύστημα

που δε νογά τη …«μπέσα»!

        

Άρον λοιπόν το «έγγραφο»

που έβγαλες με κόπο

και έσο ευτυχέστατος

που ζεις σε …θείο τόπο!

                

/


[i] Εισαγγελάτος, η: ευρέως διαδεδομένο προσωνύμιο του αναμορφωτή της …παραμορφωτικής τηλεόρασης![ii] Μάκης: …δεν αναφέρομαι στον Τριανταφυλλόπουλο, αλλά στον άγνωστο Μάκη, τον εαυτό μου.[iii] Λύσιππος : Έλληνας γλύπτης από τη Σικυώνα (τέλος του 4ου αιώνα π.Χ.), επίσης ανδριαντοποιός του Μ. Αλέξανδρου. Εισήγαγε μια νέα θεωρία για τις αναλογίες, χρησιμοποίησε περισσότερο την προοπτική, ξεφεύγοντας όλο και περισσότερο από τα επιπεδόμορφα αγάλματα και δίνοντας περισσότερο βάθος στα έργα του. Το πιο γνωστό του έργο είναι ο «Αποξυόμενος», που μαρμάρινο αντίγραφό του βρίσκεται στο μουσείο του Βατικανού και χάλκινό του στην Κροατία, παριστάνει έναν αθλητή που καθαρίζει με στελεγγίδα τις λάσπες της παλαίστρας από το σώμα του.

[iv] σέμπρος, ο: επίμορτος καλλιεργητής, κολίγας δηλ. ο καλλιεργητής ξένου κτήματος ή ο βοσκός ξένου κοπαδιού που μοιράζεται τα προϊόντα με τον ιδιοκτήτη (< σλαβ. sebru)

[v] ρήγας, ο: βασιλιάς (μσν. ρήγας < ρηξ < λατ. rex)

[vi] μολυντήρι, το: είδος σαύρας, σαμιαμίθι

[vii] ύψωμα, το: το τεμάχιο του άρτου της ευχαριστίας που αφαιρείται από τον ιερέα από τον άρτο της προσφοράς (περιλαμβάνει τη σφραγίδα) και το οποίο παραδίδεται στον κομιστή του άρτου.|μτφ. η φράση «σηκώνω ύψωμα» σημαίνει καθυστερώ, αργώ, χάνω το χρόνο μου.

[viii] αρόδο: επίρρ. (ναυτ.) σε αναμονή, μακρυά, όχι κατ’ ευθείαν (για πλοίο που περιμένει έξω από το λιμάνει χωρίς να αγκυροβολήσει) [ από το βενετ. rota]

[ix] «μεγάλος», ο: στην Ελλάδα και στην εποχή μας το επίθετο αυτό (κατά κανόνα) δεν είναι δηλωτικό ούτε της αξίας ούτε αξιώματος. Σε κάποιο υπουργείο π.χ. με τον προσδιορισμό αυτό μπορεί να έννοεί κανείς κάποιον από τον …υπουργό ως τον κλητήρα. Στην τέχνη μπορεί να εννοεί τον Φοίβο και τον Βοσκόπουλο ή τον Μπιθικώτση και τον Θεοδωράκη! Στην αργκό είναι σχεδόν μια εύσχημη εκδοχή του «μαλάκα»!

[x] νιοστός, ο: αυτός που γίνεται ή λέγεται κατ’ επανάληψη

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: