fanourgimata

το όμμα του σκώμματος

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΦΑΝΟΥ

Posted by MAKIS στο 04/02/2011

ΣΚΩΠΤΙΚΑ ΑΝΑΛΕΚΤΑ
ΟΙΚΕΙΑ ΚΑΚΑ

Έμμετρο Σκωπτικό Πόνημα Πολιτικού Περιεχομένου, Σελ. 150, 17Χ24

Επικοινωνία: makpassisis@yahoo.com

Posted in ΣΚΩΠΤΙΚΑ | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

ΠΑΝΟΣ ΠΑΣΣΙΣΗΣ – ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ

Posted by MAKIS στο 12/12/2014

OPSIS THESI

.

ΟΨΗΣ ΘΕΣΗ

 

 

Η ιστορικός τέχνης, Νικολένα Καλαϊτζάκη, αναφέρει χαρακτηριστικά για το έργο του καλλιτέχνη Πάνου Πασσίση:

«Όψης Θέση – Ο θεατής μπροστά στο έργο του Πάνου Πασσίση, υποβάλλεται αυτόματα σε ένα τρισδιάστατο αινιγματικό παιχνίδι που στήνουν οι κρυμμένες έννοιες  – μέσα στην ατμοσφαιρική αμφισημία τους – . Ο γρίφος φορμαρισμένος στην τέλεια γεωμετρία του, μοιάζει πλήρης, συμπαγής, στιβαρός και υποταγμένος στον κανόνα. Κι ας θέλει ο πάντοτε υπαρκτός γαλάζιος ορίζοντας να κατευθύνει – απ’το βάθος – στην έξοδο.

Στο έργο του Πάνου Πασσίση, ο σουρεαλισμός συναντά την αφαίρεση και μετατοπίζουν μαζί το βάρος της γεωμετρικά δομημένης φόρμας στο κυρίαρχο, συμβολικό νόημα των συσχετισμών. Η δυναμική οργάνωση των ενεργειών της συνεχούς κατασκευής των χώρων μέσω της αρχιτεκτονικά ορισμένης διάρθρωσης των διαδοχικών επιπέδων της καθετότητας και των ευκίνητων διαγωνίων – σε διακριτή απόκλιση από την οριζόντια γραμμή – προσδίδουν στο έργο του ένταση, δυναμισμό και μια στέρεη ενεργητικότητα , ενώ συντελούν συνδυαστικά και ταυτοποιημένα στην τελική «υπέρβαση του απόλυτου».

Ποιό είναι όμως το νόημα που βρίσκεται κρυμμένο πίσω από την τυπική διαδικασία της εκτέλεσης; Γιατί η Τέχνη στην εννοιολογική αναγωγή της, ταυτίζει την ίδια την «σύλληψη της ιδέας» η οποία καθοδηγεί σαν πυξίδα και θρέφει την καλλιτεχνική δημιουργία με την ίδια την «μηχανή» που παράγει Τέχνη – με την εκτέλεση να θεωρείται η τυπική διαδικασία της υπόθεσης ( Σολ Λούιτ, «Παράγραφοι πάνω στην εννοιολογική τέχνη»).

Στην ζωγραφική του Πάνου Πασσίση, πίσω από το πλάνο παιχνίδισμα των γεωμετρικών σχημάτων με την φορμαλιστική ακρίβεια και την καθαρή χρωματική απόδοση των επιφανειών, βρίσκεται η δική του «Έννοια της Επιθυμίας» (Panos Passisis, «The Notion of Desire»). Όπως ο ίδιος ο καλλιτέχνης σημειώνει : «Σε μια συνεχή προσπάθεια να κατανοήσω πώς τα πράγματα, οι άνθρωποι και ο κόσμος κινούνται , αλληλεπιδρούν και αναπτύσσονται γύρω μου, αισθάνομαι την επιθυμία να εκφράσω αναλογίες, συσχετισμούς και συμπεράσματα που όλοι διαμορφώνουμε με σκοπό να κοινωνικοποιηθούμε, να αναπτυχθούμε και να εξελιχθούμε, πνευματικά και πρακτικά».

Στο έργο του, πρωταγωνιστές τα συμβολικά τοπία δράσης ευφάνταστων σχηματοποιημένων γεωμετρικών δυναμικών που αλληλεπιδρούν, δημιουργούν περάσματα κι άλλοτε γεφυρώνουν μέσα στην σταδιακή ένωση τους, σαν κομμάτια ενός αλλιώτικου πάζλ. Μέσα από εμπόδια, φιλτραρισμένα πλαίσια – πύλες, έκδηλα σημεία αναφοράς, ανοδικές σκάλες και μηχανικής κατασκευής – εξυψωμένες στο μετέωρο  – προβλήτες, τα  γυμνά από ανθρώπους τοπία,  ξετυλίγουν , αποκωδικοποιούν τον γρίφο. Κι ο γρίφος δεν είναι άλλος από την ίδια την εκπλήρωση της «Επιθυμίας», η οποία επιτυγχάνεται μέσα από ένα σύστημα πολυσύνθετων μηχανισμών σε διασκελισμό, αντιδιαστολή και συμβατότητα.

Ο θεατής στέκεται μπροστά στο έργο. Γίνεται ο διανοητικός παρατηρητής – συμμέτοχος μιας παράξενης, μεταφυσικής κατάστασης. Αυτής, της Θέσης των Όψεων , που εναλλάσονται διαρκώς μέσα στην συνεχή εξέλιξη τους και μέσα στον παράδοξο υπαρξισμό τους.»

 

Πηγές:
Τόνυ Γκόντφρεϋ, Εννοιολογική τέχνη, Ελληνική έκδοση Εκδόσεις Καστανιώτη Α.Ε,
Αθήνα 2001
Άλκης Χαραλαμπίδης, Η Τέχνη του 20ου αιώνα, Τόμος Ι, University Studio  Press, Θεσσαλονίκη 1990

Posted in Uncategorized | Leave a Comment »

Posted by MAKIS στο 28/02/2014

"...κάψα μου ο λαός!"

«…κάψα μου ο λαός!»

.

Όταν οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι στενάζουν και αναστενάζουν, όταν οι περικοπές περιίπτανται σαν Δαμόκλεια σπάθη πάνω από τα κεφάλια μας, πόσα φαντάζεσθε ότι μπορεί να παίρνει ο καψερός ο Παντελής ο Καψής – υπουργός υπεύθυνος για τη Δημόσια Τηλεόραση – από τον… παντελεήμονα ΄(για τους ημετέρους) δημόσιο κορβανά;

451.250 Ευρώ το χρόνο!

Ιδού το σχετικό ΦΕΚ για του λόγου το αληθές! ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ… όταν πρόκειται για τις τσέπες εκείνων που κατέχουν το πεπόνι και το μαχαίρι. Για τους λοιπούς ισχύει μόνο το μαχαίρι…

.

Αχ, κατακαημένη φτώχεια!

Αχ, κατακαημένη φτώχεια!

01-dollars-animation

 

Posted in Uncategorized | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

ΟΤΑΝ Ο ΤΙΤΑΝΙΚΟΣ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΜΠΑΖΕΙ…

Posted by MAKIS στο 16/10/2012

 

Επειδή την Τρίτη που μας πέρασε ο μήνας (Οκτώβριος) είχε εννιά, αλλά κανείς δεν έπαιζε διπλοπενιά στην Αθήνα, μιας και όλοι είχαν μαζευετί να «υποδεχτούν» τη Μέρκελ, καλό είναι να πάμε μερικές δεκαετίες παραπίσω, στο 1986, τότες που ο Αντρέας θεμέλιωνες το «σοσιαλισμό» και έκανε τις πρώτες τρύπες στον Τιτανικό πριν τον βουλιάξει οριστικά ο τιτάνας υιός του.  Δεν μας φταίει ούτε η Μέρκελ, ούτε οι απανταχού τοκογλύφοι. Οι τοκογλύφοι πάντα υπήρχαν και πάντα την ίδια δουλειά έκαναν. Για να μην ξεχνιόμαστε λοιπόν, αλλά και για να μην παραμυθιαζόμαστε για το ποιος φταίει, παραθέτουμε το κύριο άρθρο του τότε διευθυντή του «Οικονομικού Ταχυδρόμου» κ.
Γιάννη Μαρίνου, στο τεύχος της 22ας Μαΐου 1986, υπό τον τίτλο:«Προτιμούμε να πνιγούμε χορεύοντας, όπως οι επιβάτες του Τιτανικού;».

Με αφορμή την έκθεση του τότε διοικητή της Τράπεζας της
Ελλάδος κ.Δημ.Χαλικιά, ο οποίος μέσω ύβρεων από τις «προοδευτικές»
δυνάμεις [σήμερα ο «προοδευτισσμός» απλώς έχει αλλάξει καφενείο και όνομα] έκρουε τον κώδωνα του κινδύνου για την ελληνική οικονομία, ο κ.Γ.Μαρίνος έγραφε:…

«Και ιδού πού φθάσαμε: Αντί να δουλεύουμε για να παράγουμε εισόδημα,
να τρώμε από τα έτοιμα και από τα δανεικά.Αντί να φτιάχνουμε νέα
εργοστάσια, να κλείνομε κι αυτά που υπάρχουν. Αντί να εκσυγχρονίζουμε
τις υφιστάμενες εγκαταστάσεις, να τις αφήνουμε βαθμιαία να καταντούν
παλιοσίδερα. Αντί να βελτιώνομε την παραγωγικότητά μας, να
επιβραβεύουμε με κάθε τρόπο την τεμπελιά και την λούφα. Αντί να
προωθούμε τις εξαγωγές μας με καλά και φθηνά προϊόντα, να υπονομεύομε
την ανταγωνιστικότητά τους με αποτέλεσμα να μην μπορεί πια να πουληθεί
η ελληνική παραγωγή ούτε μέσα στην ελληνική αγορά.

Αντί να ενθαρρύνομε το κέρδος, ώστε να περισσεύουν λεφτά για νέες
επενδύσεις και καλύτερες αμοιβές των εργαζομένων, το εμποδίζομε με
κάθε τρόπο, με αποτέλεσμα τον πολλαπλασιασμό των προβληματικών
επιχειρήσεων και την απειλή των μαζικών απολύσεων, αφού οι
βιομηχανικές μας επιχειρήσεις δεν μπορούν πια να επιβιώσουν.

Αντί να στηρίζομε με κάθε τρόπο την εγχώρια παραγωγή, την καταδιώκομε
με κάθε θεμιτό και αθέμιτο τρόπο, διευκολύνοντας έτσι τις εισαγωγές
και την κυριαρχία των ξένων στην ελληνική αγορά.

Αντί οι εργατοϋπάλληλοι να υπερασπίζονται την εθνική παραγωγή με την
εργατικότητα και την συμπαράστασή τους προς τους ομοεθνείς εργοδότες
τους, πολλοί απ’ αυτούς υπονομεύουν με απεργίες, στάσεις εργασίας,
καταλήψεις, κοπάνες, νωθρότητα, τσαπατσουλιά και συνεχείς εκδηλώσεις
μίσους τις ντόπιες παραγωγικές μονάδες, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο στα
ξένα προϊόντα και στη δική τους μιζέρια και ανεργία.

Αντί το δημόσιο να διαχειρίζεται με σύνεση και πόνο τα έσοδα από την
φορολογία, τα διασπαθίζει σε καταναλωτικές δαπάνες σε έργα βιτρίνας,
σε αθρόες προσλήψεις υποαπασχολούμενων, σε επιδοτήσεις, χαρισμούς
οφειλών, σε δανεικά και αγύριστα και σε διαιώνιση της αντιπαραγωγικής
δομής της δημόσιας διοικήσεως και της χρονοβόρας και δαπανηρότατης
γραφειοκρατίας.

Αντί να αναπτύσσομε την παραγωγή και να ενισχύομε την αυτοδυναμία της
οικονομίας μας, το’χουμε ρίξει στον δανεισμό από το εσωτερικό και
κυρίως από το εξωτερικό, με αποτέλεσμα να έχομε φθάσει στο τραγικό
σημείο να δανειζόμαστε πια κάθε χρόνο 2-3 δισεκατομμύρια δολλάρια από
τους ξένους για να εξοφλούμε προηγούμενα δανεικά.

Αντί να διευκολύνεται η εισαγωγή νέας τεχνολογίας και η ευελιξία των
επιχειρήσεων ώστε να αποφεύγουν τα οικονομικά αδιέξοδα και το μοιραίο
κλείσιμό τους, αντί να ενθαρρύνεται η υλική επιβράβευση των
προκομμένων και ευσυνείδητων, επιβάλλεται με κάθε τρόπο το αντίθετο.

»Αυτή είναι η πραγματικότητα της ελληνικής οικονομίας.

Και αυτοί που αντιδρούν στην απαιτούμενη θεραπευτική αγωγή, φαίνεται
ότι προτιμούν να

καταποντιστούμε όλοι, χορεύοντας και τραγουδώντας, όπως οι επιβάτες
του Τιτανικού.

Και αυτό σχεδόν σίγουρα θα συμβεί, αφού τα σωστικά μέσα ολοένα και
περιορίζονται.».

Δεν ήταν θέμα προφητείας αλλά απλής ανάγνωσης των αριθμών και στοιχειώδους πολιτικής σύνεσης. Όπου όμως περισσεύει ο λαϊκισμός, τα στοιχειώδη καταντούν πολυτέλεια…

Posted in ΔΗΓΜΑΤΑ, ΜΑΚΗΣ ΠΑΣΣΙΣΗΣ, ΞΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, ΟΙΚΕΙΑ ΚΑΚΑ, Uncategorized | Με ετικέτα: , , , , , , , , , | Leave a Comment »

ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ

Posted by MAKIS στο 27/05/2012

 

Το κρυφό Δισκοπότηρο

.

Το κρυφό μνημόνιο μένει ανέγγιχτο

του Γ. Παπαδόπουλου-Τετράδη

 .

Η χώρα βαδίζει προς την κρίσιμη μέρα των εκλογών έχοντας καλυμμένο κάτω από το τραπέζι το σημαντικότερο ζητούμενο για το μέλλον της.

Οι πολιτικές παρατάξεις έχουν επικεντρωθεί από την αρχή σε έναν αγώνα με επίκεντρο το μνημόνιο των κακών ξένων και τον μπαμπούλα της δραχμής,ενώ υποβαθμίζουν ή δεν ασχολούνται καθόλου με τις αιτίες της σημερινής δυστυχίας και της αυριανής καταστροφής,που είναι ζωντανές,έχουν ονοματεπώνυμο και έχουν και τρόπο να αντιμετωπιστούν.

Η κάθαρση,όμως,από αυτές τις αιτίες και το γιάτρεμα από τη σαπίλα τους έχουν καθηλωθεί από τον τρόπο που το πολιτικό σύστημα βλέπει τους ενόχους,φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς της λαίλαπας,που έχει πέσει πάνω στα κεφάλια των πολιτών.Οι οποίοι όχι μόνο παραμένουν ακαταδίωκτοι,αλλά συνεχίζουν να συμμετέχουν στα παιχνίδια της εξουσίας,διεκδικώντας μάλιστα και την επανεκλογή τους στη διακυβέρνηση αντί να κρύβονται από ντροπή και φόβο!

Καμμία κυβέρνηση,όμως, δεν θα μπορέσει να αλλάξει τίποτε προς όφελος των πολιτών αν δεν διαλύσει το υπάρχον φοροεισπρακτικό σύστημα με όλους όσους το αποτελούν.Γιατί ενας από τους βασικούς λόγους πού σφάζονται μισθοί,συντάξεις,αποδοχές και επιδόματα του λαού,αλλά και που δεν πληρώνονται τα οφειλόμενα από το κράτος σε όλους τους πολίτες είναι η άρνηση του φοροεισπρακτικού μηχανισμού να κάνει τη δουλειά ,για την οποία πληρώνεται,έστω και περικομμένα,από το υστέρημα τώρα του κόσμου.Καί η δειλία του πολιτικού συστήματος να συγκρουστεί με αυτή τη συντεχνία.

Ο λαός υποχρεώνεται σε μια απάνθρωπη αφαίμαξη γιατι,όπως αποκαλυπτικά είπε ο ένας από τους δημίους του, τέως υπουργός Φ Σαχινίδης  καιρό πρίν τις εκλογές «δεν έχουμε τα απαραίτητα έσοδα εξ αιτίας της αδυναμίας του εισπρακτικού μηχανισμού»!Δεν μας είπε,όμως ποιός προίσταται του μηχανισμού.Ποιός είναι ο υπεύθυνος,πού πρέπει να διωχθεί για την άρνησή του να λειτουργήσει τον μηχανισμό.Και με ποιο θράσος αποδέχεται την απιστία των υφισταμένων του σαν ανεύθυνος,ενώ έχει διοικητική και ποινική ευθύνη!

Τα έσοδα αυτά,τα κλέβει έτσι ανεύθυνα και ατιμωρητί ο εκάστοτε υπουργός Οικονομικών από τις τσέπες των μισθωτών,συνταξιούχων,αέργων και πραγματικών αναπήρων κάθε μήνα,γιατί,όπως ανερυθρίαστα είπε σε συνένευξή του ο προηγούμενος εγκληματίας του λαού Γ Παπακωνσταντίνου «αφού δεν μπορούμε να τα πάρουμε από όλους τα παιρνουμε από αυτούς πού βρίσκουμε πιο εύκολα»!

Και δεν βρέθηκε κανένα χέρι πολίτη να τον χαστουκίσει εκείνη τη στιγμή για την αναισθησία και την ιταμότητά του.Όπως δεν εχει βρεθεί και κανένα χέρι να περάσει χειροπέδες σε όλο αυτό το αληταριό,πού παριστάνοντας τους κυβερνήτες,καλοπερνάει τρώγοντας από το υστέρημα του λαού,κλέβοντάς τον με την ασυδοσία της παραγωγής ανήθικων νόμων από την κρεατομηχανή της Βουλής.

Η Ελλάδα δεν έχει πρόβλημα με το μνημόνιο,το έχω πεί και γράψει χίλιες φορές.Το μνημόνιο είναι το αποτελεσμα.Και είναι η κολυμπήθρα, μέσα στην οποία ξεπλένονται οι εγχώριοι απατεώνες, όσοι με τη μορφή υπουργών,υφυπουργών,γραμματέων,συμβούλων,διοικητών,συνδικαλιστών,επίορκων υπαλλήλων,δημάρχων,δημοτικών αξιωματούχων, διασπαθίζουν το δημόσιο χρήμα επί χρόνια και συνεχίζουν να το κάνουν ανενόχλητοι.Κλέβουν τους αδύναμους με πρόσχημα την οικονομική δυσπραγία του δημοσίου και παραμένουν σχετικά αλώβητοι στο στάτους τους!

Πίσω από το μνημόνιο είναι η νομιμοποίηση της βρωμερής διαπλοκής υπουργών, βουλευτών,νομαρχών, περιφερειαρχών, διοικητών, δημάρχων, συμβούλων, μηχανικών, γιατρών, φαρμακοποιών,δημοσιογράφων,δικηγόρων,υπαλλήλων,πού σπατάλησαν και σπαταλάνε ακόμα ατιμώρητοι το δημόσιο χρήμα,αυτό που οι κλέφτες υπουργοί παίρνουν κάθε μήνα από τις τσέπες των μισθωτών,των συνταξιούχων,των αέργων και των πραγματικά αναπήρων για να πληρωθεί το τίμημα της δικής τους ανικανότητας!

Πίσω από το μνημόνιο είναι η θεατρική αποκάλυψη μιάς παρονυχίδας από τις κομπίνες και τις απάτες με το δημόσιο χρήμα για μαϊμού παροχές με αντίτιμο ψήφους και οπαδούς.

Το μνημόνιο είναι η ουσιαστική τους ατιμωρησία από ένα σύστημα που είναι διαλυμένο και απρόθυμο,με άλλοθι το μνημόνιο!

Η άρνηση των πολιτικών παρατάξεων,που θα μπορούσαν να ξεκαθαρίσουν αυτό το σιχαμερό κράτος ,να αρθρώσουν μία λέξη γι αυτό ,είναι ο θρίαμβος του μνημόνιου.Και η διαιώνησή του.

Πίσω από το μνημόνιο είναι το ξέπλυμα των φοροφυγάδων ανάμεσα στους ελεύθερους επαγγελματίες,που εξακολουθούν ανενόχλητοι να μη συμμετέχουν στα φορολογικά βάρη,με αποτέλεσμα να πληρώνουν και το δικό τους μερίδιο οι μισθωτοί, συνταξιούχοι,άνεργοι και ανάπηροι!

Πίσω από το μνημόνιο είναι οι εργοδότες,που έχουν εξασφαλίσει από τους εγκληματίες πολιτικούς τέτοιους νόμους ώστε να πληρώνουν τους εργαζόμενους με τα φτηνότερα μεροκάματα του ευρωπαίκού νότου,διατηρώντας την αξία για τα προϊόντα που παράγουν στα ίδια περίπου ύψη πού ήταν και πρίν.

Πίσω από το μνημόνιο είναι οι Έλληνες τραπεζίτες,πού σώρευσαν δισεκατομμύρια κέρδη την τελευταία δεκαετία,χωρίς να έχουν εκτεθεί σε ομολογιακούς κινδύνους όπως οι ξένοι συνάδερφοί τους (με δύο μονο εξαιρέσεις μεσαίου μεγέθους) και ζούν πλουσιοπάροχα,χωρίς να συνεισφέρουν στις τράπεζες από τις περιουσίες που κέρδισαν!Περιμένοντας να χρεωθεί ο λαός τα νέα δάνεια που θα τους δοθούν για να στηρίξουν τις τράπεζές τους!

Πίσω από το μνημόνιο είναι όλοι οι κλέφτες και απατεώνες μεσάζοντες,πού με τους κάθε είδους προμηθευτές του δημοσίου ροκάνιζαν και ροκανίζουν ακόμα ανενόχλητοι το δημόσιο χρήμα,υπερτιμολογώντας τις υπηρεσίες και τις εργασίες – όταν παρεχουν οι υπηρεσίες και εργασίες – ή πουλώντας  αέρα κοπανιστό μόνο και μόνο για να μοιραστούν με επίορκους υπαλλήλους αυτά που καλούνται να πληρώνουν κάθε λίγο οι μισθωτοί ,συνταξιούχοι,άνεργοι και ανάπηροι από τους πολίτες.

Πίσω από το μνημόνιο είναι οι αντικοινωνικές συντεχνίες και τα συνδικάτα,που ρουφάνε ακόμα επιδόματα από την πίσω πόρτα,και πού διατηρούν αλώβητα τα πολλαπλάσια έσοδά τους από ένα διεφθαρμένο σύστημα,που τους τάϊζε για να μπορεί να μοιράζεται μαζύ τους τη νομή της εξουσίας.Την ώρα που ο λαός σφαγιάζεται στο βωμό της κατάρρευσης των κρατικών εσόδων.

Πίσω από το μνημόνιο είναι το χρήμα που έχουν σωρεύσει χιλιάδες πολιτικοί και υπαλληλικοί αξιωματούχοι μαζύ με διαπλεκόμενους ιδιώτες εδώ και χρόνια,χωρίς να έχουν αποδώσει ούτε σέντσι στο δημόσιο ταμείο.Το οποίο ρουφάνε ακόμα και οι καταδιωκόμενοι,αφού βλέπουν ότι κάθε σύλληψη και δίωξη είναι μία ακόμα παράσταση στο θέατρο της ανυπαρξίας κάθε έννοιας κράτους.Πολύ περισσότερο κράτους δικαίου.

Πίσω από το μνημόνιο είναι η άρνηση κάθε δημόσιας υπηρεσίας να εκσυγχρονιστεί και να δώσει λόγο και φώς στα πεπραγμένα της.Γιατί κάθε απαρχαιωμένη μέθοδος καλύπτει πλήθος από απατεωνιές,πού δεν μπορούν να διασταυρωθούν.Πλήθος από άχρηστες θέσεις λούφας και κομπίνας,την ώρα που από τα νοσοκομεία λείπουν χιλιάδες νοσηλευτές για τους αρρώστους και τους ανήμπορους.Πλήθος από μικροεξουσιαστές γραφειοκράτες δικτατορίσκους του κάθε πολίτη,την ώρα που από τους ελεγκτικούς μηχανισμούς λείπουν χιλιάδες μάτια και από τίς υπηρεσίες εξυπηρέτησης του πολίτη λείπουν χιλιάδες ψυχές.

Πίσω από το μνημόνιο είναι η αργόσυρτη και υπερπροστατευμένη δικαιοσύνη,πού επιτρέπει με τους ρυθμούς της να καταδικάζονατι με ταχύτητα περισσή τα κλεφτρόνια και τα πρεζόνια,αλλά να διαφεύγουν οι καταχραστές του μόχθου του λαού και οι κλέφτες των δημόσιων ταμείων.

Πίσω από το μνημόνιο,είναι πάνω απ όλα τα πλήθη όλων αυτών των διεφθαρμένων,και είναι πολλοί,πού καταριώνται το μνημόνιο,όχι για τη δολοφονική του μανία κατά των πολιτών,αλλα γιατί απειλεί από την άλλη πλευρά να διαλύσει όλο αυτό το καλοστημένο πάρτυ και να μεταφέρει τα κλεψιμέϊκα από τα δικά τους χέρια στα χέρια ξένων αρπακτικών και μεγαλόσχημων εγχώριων κερδοσκόπων.

Αλλά,για όλο αυτό το μνημόνιο,πού είναι και η βασική αιτία πού καταλήξαμε στο Μνημόνιο,δεν μιλάει κανείς φωναχτά όσο πρέπει.Γιατί κανείς δεν μπορεί να ξεχωρισει πιά ποιος από το μέγα πλήθος επαναστατεί επειδή απειλείται η παλιά διαφθορά από μία νέα χωρίς αυτόν, και ποιος επαναστατεί γιατί πραγματικά θέλει μια χώρα δικαιοσύνης και ισοπολιτείας για όλους.

Έτσι,η μόνη δύναμη που μπορεί να αλλάξει τη χώρα και να την κάνει από την αρχή,γιατί είναι φρέσκια και άφθαρτη σε σχέση με τους μέχρι τώρα απατεώνες,παραμένει σ αυτό το θέμα υποτονική,χωρίς να χωρίζει την ήρα από το σιτάρι.

Η αριστερά δεν είναι σαν όλες τις άλλες δυνάμεις.Έχει μία μόνο ευκαιρία να δοκιμαστεί.Επειδή είναι ακόμα καθαρή στη συνείδηση του κόσμου.Ο οποίος δεν θα της συγχωρήσει κανένα στραβοπάτημα,που θα μοιάζει με όσα ζεί μέχρι σήμερα.

Αν δεν θέλει να κολλήσει κι αυτή την αρρώστεια της σαπίλας,που σκοτώνει τη χώρα,έχει μόνο έναν δρόμο:Να διαχωρήσει τη θέση της από όλο αυτό το πολιτικό και κοινωνικό αληταριό.Και να το διαλύσει.Με όποιοδήποτε κόστος.Και να το οδηγήσει σε ειδικά δικαστήρια.Γιά όλα του τα εγκλήματα κατά του κοινωνικού συμφέροντος της πλειοψηφίας του λαού.Για να αποδώσει Δικαιοσύνη.

Γιατί μόνο πάνω σε καθαρό τοπίο μπορεί να χτίσει μια καθαρή χώρα των Πολιτών.Για να το κάνει αυτό,όμως,χρειάζεται να δεί το κρυμμένο ελληνικό μνημόνιο.Αυτό πού έχτισαν οι Έλληνες Εφιάλτες.Και να το ξερριζώσει σύγκορμο.Σε ένα άρρωστο χωράφι δεν μπορείς να καρπίσεις υγιή φυτά.

Του Γ. Παπαδόπουλου-Τετράδη

Posted in ΔΗΓΜΑΤΑ, ΞΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΑ | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

ΜΕΤΕΚΛΟΓΙΚΟ

Posted by MAKIS στο 14/05/2012

.

Υποχρεωτική κατάδυση,,, ψηφοφόρου

.

Τέτοιο εσμό μικρονόων, εγωπαθών, υστερόβουλων, αλλοπρόσαλλων, ανεύθυνων και δημαγωγών  ”ηγετών” δεν συγκέντρωσε ποτέ καμιά χώρα και σε καμιά εποχή σαν την Ελλάδα του σήμερα. Υποχρεωτική κατάδυση λαού στο αδιέξοδο!

.

.

Posted in ΟΙΚΕΙΑ ΚΑΚΑ | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

ΕΚΛΟΓΕΣ 2012

Posted by MAKIS στο 03/05/2012

Το εγκεφαλογράφημα του… αναποφάσιστου ψηφοφόρου!

.

ΕΚΛΟΓΕΣ 2012 ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ

Μας έχουν φλομώσει στα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα, σχεδόν όλοι, κυρίως όμως εκείνοι που οδήγησαν τη χώρα στην καταστροφή και οι οποίοι τολμούν, χωρίς τσίπα, να ζητούν και πάλι την ψήφο μας, εκβιαστικά όπως πάντα,  για να μας… αποτελειώσουν! Πολλοί λένε πως αυτές οι εκλογές είναι…  «κουφές». Μπορεί, αν και το πιθανότερο είναι να βγουν, για μια ακόμα φορά, «κούφιες» και όζουσες, κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση του κούφου πολιτικού μας συστήματος.

…και πριν και μετά τις εκλογές!

.

…και επειδή κανείς δεν μιλάει για την… «ταμπακιέρα», εμείς σας δίνουμε την ευκαιρία να την ακούσετε:

ταμπακιέρα

.

.

Posted in ΔΗΓΜΑΤΑ, ΟΙΚΕΙΑ ΚΑΚΑ | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Αριστερά: μια ζωή σε θυμάμαι να φεύγεις (του Άλκη Γαλδαδά)

Posted by MAKIS στο 17/04/2012

.

.

[Αναδημοσιευση ξένου κειμένου]

Αριστερά: μια ζωή σε θυμάμαι να φεύγεις

του Άλκη Γαλδαδά

11/04/2012

.

Από όσο ξέρω πολλοί άνθρωποι ξεκινούν μαχητικά και δυνατά, ενταγμένοι σε κόμματα της Αριστεράς και του Αντι-εξουσιαστικού χώρου αλλά όσο περνούν τα χρόνια απομακρύνονται από τις πρακτικές τους, αποκτώντας ταυτόχρονα όλο και πιο συντηρητικές απόψεις. Κάποιοι, λιγότεροι υποψιάζομαι, πηγαίνουν ανάποδα. Κι εγώ μέσα σ’ αυτούς τους τελευταίους είμαι. Και αυτό, στη σημερινή Ελλάδα τουλάχιστον, γίνεται ιδιαίτερα ψυχοφθόρο. Γιατί, αν δεν κάνω λάθος, κάτι σαν κι εμένα στο μυαλό τους έχουν μια παράταξη, ουτοπικά τέλεια, ενώ η καθημερινή συμπεριφορά αυτών που είναι στο τιμόνι των καραβιών με τις κόκκινες σημαίες, μας απογοητεύει.

Ας ξεκινήσω από το παλιό και πιο θαλασσοδαρμένο καράβι. Ένα λοιπόν από τα προβλήματα που έχω απέναντι στο Κ.Κ.Ε. νομίζω πως είναι η αίσθηση ότι όσο και αν μεγαλώσω, εκεί στον Περισσό η ηγεσία θα είναι πάντα πολύ μεγαλύτερη σε ηλικία από εμένα. Και όταν την μεγάλη ηλικία δεν τη συνοδεύει η ανάλογη σοφία, βράστα. Σκουριασμένα μυαλά, αυτοαπομονωτισμός και μονότονα επαναλαμβανόμενες πρακτικές. Σαν διαδήλωση του Π.Α.Μ.Ε. Που είναι ένα νερόβραστο catwalk, μια παρέλαση δηλαδή στον ίδιο πάντα διάδρομο, ίδια εμφάνιση, σημαίες-καπέλλα-ρούχα-μουσική-συνθήματα σε κλασική διαδρομή: Ομόνοια-Σύνταγμα-Δεξιά προς την Αμαλίας και φύγαμε. Με κανένα δεν ερχόμαστε σε επαφή και οι αστυνομικοί δεν μας πειράζουν. Δεν ενδιαφερόμαστε να συμμετέχουμε σε διαλόγους για την Παιδεία και τέτοια, αποχωρούμε από την αρχή, μένουμε κλεισμένοι στον πύργο μας του Περισσού και περιμένουμε εκεί την επόμενη κυβέρνηση που θα είναι φυσικά πάλι χωρίς εμάς. Δεν θα απορήσω αν μάθω πως έχουν στο Σπίτι του Λαού συσσωρευμένα σε υπόγειες αποθήκες φασόλια, κουκιά, φακές, κόκκινες (φυσικά) πιπεριές τουρσί, για να μπορούν να είναι εκεί κλεισμένοι και αυτάρκεις για καιρό συζητώντας για την αποκατάσταση του Στάλιν. Όπως δεν θα απορήσω αν μάθω ότι στο Ριζοσπάστη, σε αυτό το τόσο ανιαρά γραμμένο έντυπο, υπάρχουν ειδικά εξασκημένοι τύποι. Που να φροντίζουν, αν ένα κείμενο τύχει να γραφτεί με κάποια δροσιά και κάποια χάρη, να το ψεκάζουν πριν τυπωθεί με ένα ειδικό σπρέι-ριζοσπαστίλας, ώστε να επανέρχεται στις σωστές προδιαγραφές. Για να μεταδίδει στον αναγνώστη αυτή την αφόρητη πλήξη, που ο Ριζοσπάστης την έχει εντάξει στο DNA του. Άλλωστε η απαγόρευση από τους ηγέτες του Περισσού, όπως άκουσα, της χρήσης του twitter και των παρόμοιων προγραμμάτων από τον κόσμο του κόμματος και τους βαθμοφόρους συμβαδίζει με τα προηγούμενα.

Αντίθετα έξω, σε δημόσια κτήρια, σε πανεπιστημιακούς χώρους και στη Βουλή επιτρέπονται τα χάπενινγκ, αναπάντεχες συμπεριφορές δηλαδή. Καταλήψεις όπου παραβιάζονται (ολ)ανοιχτές θύρες, χτίσιμο της πόρτας στο γραφείο ενός πρύτανη ή διάλυση μιας συνεδρίασης της Συγκλήτου, εμφανίσεις «στο ένα χέρι η φραντζόλα στο άλλο η μπουκάλα με το γάλα». Μηδαμινής αποτελεσματικότητας ενέργειες, μηδέν πολιτική απήχηση έξω από τον κόσμο των δικών μας και μάλιστα χαμηλής ποιότητας, πιστεύω. Γιατί πάντα θυμάμαι μια φίλη, βουτηγμένη στα νάματα της Κ.Ν.Ε. που επέμενε να μου κανοναρχεί ότι «ο κομμουνιστής είναι ποιητής κλπ».

Ακόμη πιο ενοχλητική όμως για εμένα είναι η άρνηση του Περισσού για τη διαφάνεια ως προς το ποιοι είναι οι χρηματοδότες κάθε κόμματος, το απλά «παρών» από μόλις τρεις βουλευτές στο κρίσιμο νομοσχέδιο για τη χρηματοδότηση των κομμάτων αντί για ένα συμπαγές όχι, η ενόχλησή τους για την προσπάθεια απευθείας προμήθειας αγαθών από τους παραγωγούς (εκτός από τις πατάτες μήπως έχουν πάρει είδηση για τη φριχτή κερδοσκοπία σε βάρος μας σχετικά με το ρύζι, για παράδειγμα, χωρίς να κάνει κάποιος κάτι;), ακόμη και η ξινίλα που έβγαλε το ελληνοφρενές φερέφωνο του Περισσού για τον κατατρεγμό του «δυστυχούς» Φωτόπουλου με εκπλήσσει! Και το χειρότερο, σε χώρους που το Κ.Κ.Ε. είναι κυριάρχος, δεν βλέπω ιδιαίτερη ευτυχία. Στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη για παράδειγμα τα παράπονα ήταν και είναι μεγάλα. Γίνεται λόγος για διακρίσεις, για λεφτά κάτω από το τραπέζι, κακή ποιότητα υπηρεσιών, τρομακτική ελάττωση τελικά των εργασιών και βέβαια πολλά ατυχήματα. Θάλασσα δηλαδή. Το χειρότερο από όλα είναι η αίσθηση πως περιμένουν να πάρουν δύναμη εκεί στον Περισσό από τη δυστυχία και την απελπισία μας, καθώς η μάζα προσπαθεί να επιβιώσει σε ένα σάπιο εντελώς, αστικό καθεστώς. Σαν τους γύπες…

Η περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ έχει και αυτή τις μαύρες οπές της. Αναγνωρίζω ότι κατά καιρούς λένε πράγματα που πάνε κόντρα στα ρεύματα της εποχής και μετά αποδεικνύονται σωστά. Όπως η αντίθεσή τους στους Ολυμπιακούς Αγώνες γιατί έβλεπαν το φαγοπότι που γονάτισε την Ελλάδα και η επιμονή τους σε θέματα περιβάλλοντος. Χειροκροτώ τη στάση τους στο θέμα των μεταναστών γιατί είναι βέβαιο πως όποιος λέει μια καλή κουβέντα για τους δυστυχείς αυτούς ανθρώπους μόνο να χάσει έχει στον πολιτικό στίβο και η ιδέα για το κούρεμα των στεγαστικών δανείων αφού μειώθηκαν οι μισθοί είναι σωστή αν και δύσκολα υλοποιείται.  Επίσης σωστή είναι και η διαπίστωσή τους πως οι Τράπεζες, ενώ παίρνουν χρήματα σε αντιστάθμισμα των όσων δανείων έσκασαν κανόνι, κυνηγούν με κάθε τρόπο και τους αντίστοιχους δανειολήπτες ώστε να πάρουν για δεύτερη φορά το ίδιο ποσόν! Όμως στα προγράμματα για το μέλλον τα χαλάμε. Δεν είδα μια μεθοδευμένη δουλειά, από ένα επιτελείο ειδικών, με αριθμούς και στοιχεία για την περίπτωση που αριστερές δυνάμεις θα φθάσουν να καθορίζουν τις τύχες της χώρας. Το να λέμε ότι θα πρέπει να κυνηγήσουμε τους εφοπλιστές είναι αστείο βέβαια, όχι γιατί είναι άγιοι αλλά γιατί έχουν τον τρόπο να ξεγλιστρούν σαν τον υδράργυρο.

Επίσης μου έκανε εντύπωση το άρθρο του κ. Δραγασάκη, υποτίθεται οικονομικού ογκόλιθου του ΣΥΡΙΖΑ πριν λίγο καιρό (2/2/2012) εδώ στο protagon . Τρομακτικό (κυριολεκτώ) στην κενότητά του.  Έχω πάντως τη γνώμη, και ξέρω πως πολλοί (κυρίως από μέσα) θα πουν ότι τρελάθηκα, πως είναι και θέμα ηγεσίας. Δηλαδή προέδρου. Μελαγχολώ όταν ακούω τον Αλέξη Τσίπρα να απαντάει στη Βουλή σαν Σαμαράς της Αριστεράς. Ήθελα ένα λόγο με μεγαλύτερο ειδικό βάρος από αυτό του φελιζόλ. Και έναν αρχηγό πολύ πιο πειστικό. Νομίζω πως εκείνο το  «λιγότερα συνθήματα και πιο πολλή δουλειά» τους πάει αρκετά αν θυμηθώ και το ότι τον Αύγουστο, παράτησαν το θέμα της Πλατείας Συντάγματος και πήγαν διακοπές. Και αν θυμηθώ επίσης ότι μέχρι πριν λίγο συζητούσαν και με το Άρμα του κ. Γιάννη Δημαρά. Τέτοια λιγούρικη στάση δεν την περίμενα. Για κάτι κλάσματα της μονάδας  σε ψήφους, που συγκεντρώνει αυτό το κόμμα-φάντασμα, ξέχασαν μια μνημειώδη για την ασυναρτησία της συνομιλία που είχαν από το σταθμό του ΣΥΡΙΖΑ, τον 105.5, οι Γιωργος Κυρίτσης-Άγγελος Τσέκερης με τον κ. Δημαρά. Λωτοφάγοι.

Για τη Δημοκρατική Αριστερά μου φτάνει το ότι ένα από τα βασικά στελέχη τους είναι ο άνθρωπος που έφτιαξε το σιχαμένο πρόγραμμα (δήθεν)ειδήσεων με τις ψευτο-διασημότητες, τις ανταποκρίσεις από τη Μύκονο κλπ του STAR. Και το πιο «συγκλονιστικό» από όλα ότι είναι ο ίδιος  άνθρωπος που συνέλαβε εκείνες τις αξέχαστες εμφανίσεις της Πετρούλας. Καταλαβαίνεις λοιπόν τι θα γίνει αν αποκτήσει η ΔΗΜΑΡ δικαίωμα για κάποια κυβερνητική θέση και στείλει αυτόν τον τύπο επάνω στην Ε.Ρ.Τ. Η σοβαροφάνεια του κ. Κουβέλη δεν με πείθει ενώ το ότι καλοδέχτηκαν στους κόλπους τους τόσους βουλευτές από το κόμμα του πράσινου ήλιου και μάλιστα φιλο-σημιτικούς είναι ένα ακόμη απωθητικό στοιχείο. Πασοκίλα και μάλιστα σημιτική σε κόμμα που ισχυρίζεται ότι είναι αριστερό; Έ όχι πια…

Αυτή βέβαια η εμμονή στην αρυτίδωτη εικόνα μια Αριστεράς αμόλυντης από τις ανθρώπινες αδυναμίες νομίζω πως κυριολεκτικά κυνηγάει μερικούς από εμάς. Όσους κυρίως δεν ανακατεύτηκαν με τα πίτουρα του καθημερινού (και ίσως αναγκαίου) πολιτικού πάρε-δώσε. Μόνο που θα έπρεπε σε αυτή την καθημερινότητα, κατά τη γνώμη μου, η Αριστερά να μην απουσιάζει διότι (συνήθως)«δεν συμφωνεί με τις διαδικασίες και δεν συμμετέχει από την αρχή» γιατί θα την ήθελα να είναι παρούσα και να έχω ενημέρωση για τα όσα συζητούν όταν εμείς δεν είμαστε εκεί μέσα.

Αλλά τα παράπονα δεν σταματούν εδώ.Έμεινα κατάπληκτος όταν ρώτησα έναν με αριστερή τοποθέτηση δημοσιογράφο γιατί δεν μάθαμε περισσότερα για την υπόθεση της κακοδιαχείρισης των χρημάτων του ΚΕΘΕΑ, όπου κατά τον κ. Λέανδρο Ρακιντζή, αντί για θεραπείες ναρκομανών πολλά χρήματα πήγαιναν σε δαπανηρά ταξίδια και υψηλές αμοιβές. Γιατί η απάντησή του ήταν ότι εκεί μέσα βρισκόταν πολλοί αριστεροί. Κάτι που μόνο με τη λέξη διαπλοκή μπορώ να το συνδέσω στο μυαλό μου. Επίσης δεν μπορώ για παράδειγμα αυτό το «ενδιαφερόμαστε και πονάμε μόνο για τους δικούς μας ανθρώπους, αυτούς που αποκαλούμε και συντρόφους». Έντονα αισθητό αυτό από τις τακτικές του Περισσού αλλά και οι άλλοι δεν πηγαίνουν πίσω. Όταν ρώτησα κάποιο πολύ καλό και έντιμο άνθρωπο, στενά συνδεδεμένο με το ΣΥΡΙΖΑ γιατί στην περίπτωση του Σίμου Σεϊσίδη, όταν αυτός διασυρόταν από τα «ζώα» που τον φύλαγαν και τον φωτογράφιζαν γυμνό, με ακρωτηριασμένο το πόδι του και κυκλοφορούσαν τις φωτογραφίες του, δεν έλεγαν τίποτα στο σταθμό και στα έντυπά τους περιορίστηκε να κατεβάσει το κεφάλι και να παραδεχτεί ότι έτσι έγινε. Γενικότερα η αντίδραση στην κακομεταχείριση κάποιου στη φυλακή δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να περνάει από κομματικά φίλτρα. Όπως δεν καταλαβαίνω τη λιγούρικη ή κακεντρεχή στάση που μερικές φορές κρατούν οι αριστεροί απέναντι στους άλλους. «Γιατί αυτοί να κάνουν διακοπές όταν εμείς περνάμε τόσο χάλια» έλεγε μια διαδηλώτρια του Π.Α.Μ.Ε. όταν είχαν μπλοκάρει την αποβίβαση τουριστών από τα κρουαζιερόπλοια στον Πειραιά και ένας άλλος, από το ΣΥΡΙΖΑ, επέμενε ότι στις απεργίες των δημοσιογράφων «οι ραδιοφωνικοί σταθμοί δεν πρέπει να παίζουν καν μουσική αλλά να εκπέμπουν ένα επίμονο ήχο που να γρατζουνάει τα αφτιά». Σαν να λέμε ότι αν ποτέ οι καταστηματάρχες κάνουν απεργία για τα τέλη του Δήμου θα πρέπει να αλείψουν και τα πεζοδρόμια με γράσο για να γλιστρούν οι διαβάτες!!!

Περιμένω να δω αν θα τολμήσει κάποιο από τα αριστερά κόμματα να βγάλει προεκλογικά κάτι σχετικά με την Αστυνομία. Θα την αφήσουν να συνεχίσει να αλωνίζει στους δρόμους και στις πλατείες; Θα συνεχίσουν να υπάρχουν τα Μ.Α.Τ.; Η Αριστερά δεν θα απαιτήσει καν (κάτι που έπρεπε να είχε ήδη κάνει αν υπήρχε μεθοδευμένη δράση) να φορούν τα ατομικά διακριτικά με τους αριθμούς τους οι Αστυνομικοί όταν επιχειρούν;

Περιμένω να δω και αν θα ξαναμπλεχτούν στα ψηφοδέλτια της Αριστεράς κομματόσκυλα, ασήμαντοι και ρηχοί συνδικαλιστές, ηθοποιοί μυρωδιάδες της πολιτικής (ακόμη και το Κ.Κ.Ε δείχνει μια ροπή προς αυτούς), ενώ τον εξαιρετικό που θα συνεπάρει κόσμο η παρουσία του και θα είναι επικεφαλής στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας πες του ότι ακόμη τον ψάχνουμε (τον θέλουμε στ’ αλήθεια;). Και είναι πολύ πιθανό κάποιος να μου πει: Μα έχεις δει κάπου ιδανικούς αριστερούς ηγέτες, που να μην είναι ήδη πεθαμένοι ή μόνο χάρτινοι ήρωες μυθιστορημάτων και να σου έχουν μείνει στο μυαλό; Μπορώ λοιπόν, έστω και με δυσκολία, χωρίς ο νους να τρέξει σε εξωτικές χώρες, να πω ότι κάποτε εντυπωσιάστηκα από τον Σλάβο Ζίζεκ. Με μια παρουσία του εδώ σε ξέχειλη από κόσμο αίθουσα του Πολυτεχνείου για πολλές ώρες.  Ακούραστος και εκρηκτικός, συναρπαστικός και ικανός να εμπνεύσει. Επίσης βρίσκω αξιοπρόσεκτη την παρουσία του Ντανιέλ Κον Μπεντίτ στο Ευρωκοινοβούλιο (χωρίς βέβαια να ξεχνούμε και την απαράδεκτη για εμάς στάση του στον πόλεμο κατά της Σερβίας).  Και ο δικός μας Κώστας Δουζίνας, καθηγητής στο University of London, με εργασίες σχετικές με τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, νομίζω ότι όταν μιλάει δεν έχουν τα λόγια του καμία σχέση με τα όσα λέγονται από τους Τσίπρες και τους Σαμαράδες.

Εδώ όμως πρέπει πια να βάλω ένα τέλος αλλά το παράπονο που εκφράζει ο τίτλος παραμένει.

.

[Αναδημοσίευση από: http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=14281]

.

Posted in ΔΗΓΜΑΤΑ, ΟΙΚΕΙΑ ΚΑΚΑ, Uncategorized | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Ο ΝΕΟΣ ΣΩΤΗΡ

Posted by MAKIS στο 19/03/2012

.

Ω, παχύ μου στέαρ!

.

Ο ΝΕΟΣ ΣΩΤΗΡ

 

Ευτυχώς που το ΠΑΣΟΚ, ίσως ο μεγαλύτερος παραγωγός πολιτικής λυματολάσπης στη νεώτερη ιστορία μας, δεν έπαψε να βγάζει… «σωτήρες» και «δεξαμενές σκέψης». Με πιάνει θλίψη και σύγκρυο όσο σκέφτομαι τα «αγλαΪσματα» που ήταν υποψήφια για την αρχηγία του σοσιαληστρικού απο-κόμματος, μετά το παλλαϊκό ξεμπρόστιασμα του εβραιαμερικανικού κρετινόσαυρου. Το ότι βρέθηκαν… δύο ψήφοι υπέρ του ηπειρώτικου «ζωντανού» που κοιμόταν στα Συμβούλια των υπουργών της Ε.Ε. και δέκα υπέρ του υπνοβάτη κόλλοπος που «ξαγρυπνούσε» για την «προστασία» μας, χρήζει όχι πολιτικής ανάλυσης, αλλά… ψυχιατρικής τοιαύτης. Ψυχίατρο, αν όχι… μπόγια, χρειάζεται και το νέο «σοσιαλιστικό» πολιτικό σχήμα, ΚΑ.ΚΑ., του οποίου οι συνιδρυτές (πρώην υπουργοί) εντός της Βουλής υπερψήφιζαν το Μνημόνιο  και εκτός αυτής το… απέρριπταν. Την ίδια ανάλυση χρειάζεται, βεβαίως, και ολόκληρο το κόμμα που αποφασίζει τη διενέργεια εκλογών με… ένα υποψήφιο. Λεφτά για ξόδεμα… υπάρχουν, από τον δημόσιο κορβανά και από τις κρατικές τράπεζες, δανεικά και αγύριστα, φυσικά, κατά το εθιμικό δίκαιο των εθνοπατέρων της αρπαχτής. Εκτός και αν με το στήσιμο των καλπών αποσκοπούσε στην οιονεί «δημοσκόπηση» της κομματικής συσπείρωσης και στην απογραφή του κομματικού τριπτύχου των… «βαμμένων, βολεμένων και βλαμμένων»! Θα έλεγα και των μαζοχιστών, αλλά αυτούς, χάριν ευκολίας, τους εντάσσω στους… βεβλαμμένους.

 

Το κακό είναι ότι παρόλο που ο υποψήφιος για τον θώκο του προέδρου ήταν μόνο … ένας, δεν μπόρεσα να απαλλαγώ από την αγωνία μου, για τον απλό λόγο ότι τον… γνωρίζω, όπως τον γνωρίζουμε όλοι μας, και από την όψη και από το… κόψιμό του για εξουσία. Κυρίως, ξέρουμε τι καπνό φουμάρει εν τη εξουσία ευρισκόμενος. Από τον προκάτοχό του διαφέρει σε δύο πράγματα: Πρώτον ότι μιλάει… ελληνικά και δεύτερον ότι η κρανιακή του κοιλότης δεν είναι άδεια. Και στα δύο όμως προτερήματά του έχει κουσούρια… αδιόρθωτα. Το μεν «λέγειν» το έχει αναγάγει σε αδολεσχία, την δε φαιά ουσία του δεν την είδαμε πουθενά και σε κανένα σημείο της πολιτικής σταδιοδρομίας του να ωφελεί τον τόπο. Μόλις πέρυσι είχε θεωρηθεί, από τον διεθνή οικονομικό τύπο, σαν ο χειρότερος υπουργός οικονομικών της Ευροζώνης. Θα προσθέταμε και… της Ελλάδας, διαχρονικώς! Σε ότι αφορά τα έργα και τις ημέρες του στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, κατά την πρώϊμη «εκσυγχρονιστική» περίοδο, μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο (ανοιχτή επιστολή) του δημοσιογράφου Κ. Βαξεβάνη, όπως δημοσιεύτηκε στο ιστολόγιό του «koutipandoras.gr», για να δείτε πως οι κούφοι της εξουσίας φτιάχνουν τα… κουφώματα των νόμων. Ο Αδαμάντιος Πεπελάσης λέει: «…αλίμονο στη χώρα που διοικείται από Βενιζέλους, από ανθρώπους που είναι ασυγκράτητοι και διψούν για επιβεβαίωση και αξιώματα. Πρώτα απ’ όλα δεν καταλαβαίνει πολλά από τα πράγματα που γίνονται σήμερα στον διεθνή οικονομικό χώρο και είναι υπουργός οικονομικών. Στις Βρυξέλλες δεν φαίνεται να περνάει τις εξετάσεις. Θα μου πεις είναι καλύτερος από τον Λοβέρδο και τον Χρυσοχόΐδη. Φαντάσου πού έχει φτάσει το επίπεδο του πολιτικού προσωπικού.». Και μη χειρότερα!

.

.

Posted in ΔΗΓΜΑΤΑ, ΟΙΚΕΙΑ ΚΑΚΑ | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΝΙΚΟΥ ΠΑΠΠΑ, ΝΑΥΑΡΧΟΥ ε.α.

Posted by MAKIS στο 28/02/2012

.

.

Ναύαρχος Νίκος Παππάς, Επίτιμος Αρχηγός ΓΕΝ

Επτανήσου 44, Κυψέλη 11361, Τηλ: 2108213810

Αθήνα, 16 Φεβρουαρίου 2012

 

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

 

Προς:  Τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας

Τους Προέδρους των Ελληνικών πολιτικών κομμάτων

Τους 300 βουλευτές

.

Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε της Κυβέρνησης,

Αξιότιμοι κύριοι Πρόεδροι των Κομμάτων,

Αξιότιμοι αντιπρόσωποι του ελληνικού λαού

 

Στον θαλασσινό πολιτισμό που βίωσα σε όλη τη διάρκεια των 82 μου χρόνων, το πρώτο αξίωμα που ενστερνιστήκαμε ήταν αυτό του «ουδέν μορφώνει όσο το παράδειγμα». Και το υπηρετήσαμε με ήθος και ανιδιοτέλεια στα οποία μας γαλούχησαν άξιοι γονείς και ακαδημαϊκοί και επαγγελματικοί δάσκαλοι.

Η σημερινή κρίση της πατρίδας μας, πέρα από οικονομική, χαρακτηρίζεται και από την κοινωνική αποσύνθεση, κατάσταση που οδηγεί, αν και σφόδρα απεύχομαι, σε τραγικά αδιέξοδα και εθνική καταστροφή.

Κύριος παράγοντας στην επικίνδυνη αυτή φάση του ελληνισμού είναι και η διαχείριση της ηγεσίας σε όλα τα επίπεδα. Η κοινωνία μας έχει ανάγκη ηγετών- ινδαλμάτων, που να δείχνουν στην πράξη ότι συμμερίζονται και συμμετέχουν έμπρακτα στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο λαός του οποίου ηγούνται.

Η ασυλία και η ατιμωρησία των ηγητόρων που ενήργησαν ιδιοτελώς, η διατήρηση προνομίων, απολαβών και προκλητικών περιουσιών, εξοργίζουν τους πολίτες, που βλέπουν τις δικές τους περιουσίες να εξαϋλώνονται και υποσκάπτουν την εμπιστοσύνη προς τους ηγέτες, οδηγώντας τους μαζικά, ιδίως τους νέους χωρίς μέλλον, προς την αναρχία και την αυτοδικία.

Είναι καιρός να ενστερνιστείτε κι εσείς το «ουδέν μορφώνει όσο το παράδειγμα». Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας με την παραίτησή του από την Προεδρική αποζημίωση ας είναι φωτεινό παράδειγμα για όλους σας. Πάρτε σκληρά μέτρα και για εσάς. Εφαρμόστε άμεσα τη δυνατότητα που σας δίνει το Σύνταγμα ώστε η επόμενη Βουλή να έχει 200 μόνο Βουλευτές. Μειώστε τις υπουργικές και βουλευτικές αποζημιώσεις σας στον μέσο όρο μισθοδοσίας του Δημοσίου. Καταργείστε τις βουλευτικές συντάξεις και θεωρείστε τον βουλευτικό χρόνο αντίστοιχο του επαγγέλματος ενός εκάστου Βουλευτή με τις ανάλογες κρατήσεις για την επαγγελματική και μόνο σύνταξή του. Περιορίστε τους υπουργούς σε 15. Είναι τραγικός εμπαιγμός να κόβετε τις συντάξεις των πολιτών και να διατηρείτε 4 Υπουργούς Εθνικής Άμυνας! Περιορίστε τις στρατιές των αυλικών, συμβούλων και φυλάκων σας. Καταργείστε επιτέλους τους Γενικούς Γραμματείς, Διευθυντές και Διοικητές που διορίζονται στις θέσεις αυτές με μόνο κριτήριο την αποτυχία τους να εκλεγούν βουλευτές και διορίστε Μόνιμους Γενικούς Γραμματείς με αξιοκρατικά κριτήρια και ευρεία κοινοβουλευτική στήριξη.

Μόνο από αυτά τα μέτρα θα εξοικονομούσατε περισσότερα από τα 300 εκατομμύρια που ψάχνετε ευτελίζοντάς μας στην παγκόσμια κοινότητα.

Τιμωρείστε επιτέλους τους ανάμεσά σας ευρισκόμενους ιδιοτελείς εκμεταλλευτές του δημόσιου χρήματος.

Μόνον έτσι έχετε ελπίδα να καταστείτε ηγήτορες που θα εμπνέουν τον θαυμασμό και την αγάπη, κυρίως δε την εμπιστοσύνη των πολιτών που σας ακολουθούν.

Αγάθων έφη: « Ο άρχων τριών δει μέμνησθαι: Πρώτον, ότι ανθρώπων άρχει, Δεύτερον ότι κατά Νόμον άρχει, και Τρίτον, ότι ουκ αεί άρχει.»

 

Ναύαρχος Νίκος Παππάς Π.Ν.

Επίτιμος Αρχηγός ΓΕΝ

 

 

Posted in ΔΗΓΜΑΤΑ, ΞΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, ΟΙΚΕΙΑ ΚΑΚΑ | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

ΥΠΕΡ ΒΩΜΩΝ ΚΑΙ ΘΥΛΑΚΙΩΝ

Posted by MAKIS στο 14/02/2012

.

Μια... φαντασίωση!

.

ΥΠΕΡ ΒΩΜΩΝ ΚΑΙ ΘΥΛΑΚΙΩΝ

.

Δεν μπορώ να διαφωνήσω με την απόψη του Αριστοτέλη ότι… «ο άνθρωπος είναι φύσει πολιτικό ζώο», όταν κοιτάζοντας στα έδρανα της Βουλής αδυνατώ να διακρίνω τίποτε άλλο εκτός από… ζώα, με τη… φιλοσοφική εννοια! Μάλιστα, μέσα από τη διαδικασία της πολιτικής επιλογής, καταλήξαμε στην εκτροφή και διατήρηση της μυσαρότερης ράτσας εξ αυτών, της ράτσας των κνωδάλων. Και ενώ αρχικά τα εκτρέφαμε για να μας φυλάνε από τους λύκους, αυτά τακιμιάζοντας και ζευγαρώνοντας μαζί τους, έκαναν το υποστατικό φωλιά τους και κατασπάραξαν τα πάντα.

.
Δεν θα μιλήσω για το βδελυρό βλιτοκνώδαλο που σκόπιμα μας πέταξε στον Καιάδα του ΔΝΤ για να μας… «σώσει». Ούτε για το λιπαρό χοντροκνώδαλο που ανακάλυψε, περί τα μέσα του 2009, την ανάγκη περιστολής των κρατικών δαπανών, όταν επί πέντε χρόνια διασπάθιζε το δημόσιο (δανεικό!) χρήμα με τους «κουμπάρους», τους «νονούς», τους καλόγερους και τα γαλάζια παιδιά. Ούτε για το σπιλοφόρο ζουμποκνώδαλο που μας έβαλε απροετοίμαστους στην ευρρωζώνη, υπέθαλψε την ασυδοσία των εργολάβων και αφαίμαξε τον κοσμάκη με το χρηματιστήριο. Ούτε για το σ’χωρεμένο (από μένα όχι!) φιλοτομαροκνώδαλο (γεννήτορα του βλιτοκνώδαλου) που εγκαθίθρυσε την μεταπολιτευτική διαφθορά και ξεχαρβάλωσε τα πάντα χαράζοντας την πορεία προς το πουθενά. Ούτε για το καλαματιανό κουτσαβακοκνώδαλο που μετά από 35 χρόνια στη λυματολάσπη της πολιτικής εμφανίζεται σαν εκ παρθενοραφής άμωμος. Ούτε για τα εκτός τόπου και χρόνου ζερβοκνώδαλα που, βολεμένα στη «θαλπωρή» και στις αβάντες του συστήματος, δεν κατάφεραν ποτέ να ξεφύγουν από τις αγκυλώσεις τους ικανοποιούμενα με την ευκαιριακή αύξηση της πελατείας τους και των ψιχίων της κορβανόπιτας. Ούτε για το μπριγιαντινούχοο κωλοτουμποκνώδαλο που, ανάλογα με τα γκάλοπ, παλινδρομεί μεταξύ Χίτλερ και Στάλιν. Ούτε για τους κωλογλείφτες, αφισοκολλητές, σφουγγοκωλάριους, λακέδες και γυμνοσάλιαγκες των κομματικών στάβλων και των πολιτικών αυλογύρων, που αποτέλεσαν τη λάσπη και τα τούβλα για τη  δόμηση της αναξιοκρατίας, της διαφθοράς και της ρεμούλας.

.
Θα μιλήσω για τα μπαζοκνώδαλα, δηλ. όλα εκείνα τα «πολιτικά ζωντανά» που περιστοιχίζουν τα αρχηγοκνώδαλα και τα οποία, κατά την εποχή της ψευδεπίγραφης «ευμάρειας», είτε χειροκροτούσαν είτε λούφαζαν, αλλά ποτέ δεν διεφώνησαν ευθαρσώς για τα πολιτικά εγκλήματα που γίνονταν σε βάρος της χώρας, κατά συρροήν και κατ’ εξακολούθηση, επί τριάντα και πλέον χρόνια. Ήταν όλοι τους συμμέτοχοι, ενεργητικά ή παθητικά, και συνεπώς συνένοχοι. Όσο κρατούσαν οι χοροί και όσο κρατούσαν ένα θώκο, μούγκα˙ όταν τον έχαναν, έβγαιναν σαν τις κυράτσες και, τάχα, ξεσπάθωναν! Μετά… φειδούς (βεβαίως, βεβαίως), ώστε να μην κόψουν και τις γέφυρες για το ενδεχόμενο μελλοντικής επανόδου.
Κατά το διάστημα που μεσολάβησε από τον Σεπτέμβριο του 2009 έως και σήμερα, η συμπεριφορά των μπαζοκνωδάλων, συνεπής προς το άθλιον της υπόστασής τους, ποικίλθηκε και με το στοιχείο του τραγελαφικού. Οι χειροκροτητές και υπουργοί του αμερικάνικου βλακοκνώδαλου (για να μην μπερδεύεστε, συμπίπτει με το βλιτοκνώδαλο) μόλις είδαν τη λαϊκή οργή να φουντώνει και τα πράσινα ποσοστά των δημοσκοπήσεων να πατώνουν, θυμήθηκαν το λεγόμενο «πατριωτικό ΠΑΣΟΚ» – μια φαντασίωση από το παρελθόν – και άρχισαν να ξιφουλκούν υπέρ πτωχών και αδυνάτων. Έτσι, ξαφνικά, πλημμυρίσαμε από «επαναστάτες» του… πράσινου βάλτου. Επαναστάτρια η αδιάβαστη πρώην μνημονιακή υπουργός Αρσένοβα, επαναστάτης και ο πρώην μνημονιακός υπουργός Δικαιοσύνης, ο λαλίστατος Χαρούλης, επαναστάτρια και η γλαρομάτα Βάσω του… βαθέος ΠΑΣΟΚ, κ.λπ. κ.λπ.. Λες και δεν ήταν όλοι αυτοί που κυβέρνησαν (τρόπος του λέγειν) επί δεκαετίες και κατέστρεψαν τούτη χώρα! Ακόμα, βγήκε στο κλαρί κι εκείνο το «σοσιαλιστικό σούργελο», η συνταξιούχος της ΟΛΥΜΠΙΑΚΗΣ (2.500 € στα 45 για ένα φεγγάρι υπηρεσία) που αφού γκαστρώθηκε (διαπλάτοις ποσί) από τον «καπιταλιστή» έμπορο και αφού τον έγδαρε μεταξύ γάμου και διαζυγίου (διότι διεπίστωσε… ιδεολογική αποπλάνηση), στο τέλος, με την ασυνέπειά της ως προς τις εκ νόμου υποχρεώσεις της, έβαλε τον ελληνικό λαό (λόγω βουλευτικής ασυλίας) να πληρώσει τα γ@μισι@τικα (±30.000 €) που επεδίκασε υπέρ του πρώην συζύγου της το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Δηλ. όχι μόνο γ@μØύμε και δέρνουμε, αλλά και όταν γ@μιØμαστε, πάλι δέρνουμε και πληρώνουν οι άλλοι τα… γ@μισι@τικα. Δεν συνηθίζω να καταφεύγω σε χυδαιότητες, ιδίως στο γραπτό λόγο, αλλά έρχονται στιγμές που η καλλιέπεια οφείλει να πηγαίνει περίπατο.

Το άκρον άωτον της υποκρισίας, σε όλο το φάσμα του κυβερνητικού συνασπισμού, παρατηρήθηκε στις 5/02/2012, ημέρα Κυριακή, όπου ενώ οι τρεις «καμπαλέρος» είχαν συμφωνήσει σε όλα, μεταξύ τους και με την τρόικα, είχαν κολλήσει στο εάν τα 300.000.000 €, που τους έλλειπαν από τα τεφτέρια, θα τα έκοβαν από τις επικουρικές ή από τις κύριες συντάξεις. Ενώ είχαν άπαντες κατεβάσει τα βρακιά τους και είχαν «στηθεί» σέ όλα τα υπόλοιπα άρθρα του μνημονίου, ξαφνικά, χάριν του… λαού (και… της ψήφου του) τους έπιασε ο πόνος για τον συνταξιούχο που αδιαντρόπως είχαν ρημάξει στα δύο προηγούμενα μνημόνια. Και βέβαια, μπροστά στον απίθανο χορό των δισεκατομμυρίων που φαγώθηκαν, υπεξαιρέθηκαν, φυγαδεύτηκαν και κατασπαταλήθηκαν, το ποσό των 300 εκατ. που «λείπει» – για να κλείσει (δήθεν) ο κρατήρας του ελλείματος – φαντάζει ευτελές. Και γίνεται ακόμα ευτελέστερο αν σκεφτεί κανείς πως μόλις πέρυσι το «ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ» πήρε επιχορήγηση 90 εκατ. για τα χρέη του σε Τράπεζες, ενώ κάθε χρόνο τσεπώνει από 20 εκατ. €, για ν’ ακούνε σε προσιτές τιμές τον… Πουτσίνι οι κυράτσες του Κολωνακίου. Οι ξενοδοχειακές επιχειρήσεις των πεθερικών εν ενεργεία Υπουργού χρωστούν στο Δημόσιο περί τα 500 εκατ. €, όσα περίπου και ο ανεκδιήγητος ιδρυτής του Αυριανισμού! Τα κόμματα στη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας (2000 -2011) τσέπωσαν αθροιστικά 655 εκατ. €, αφού για κάθε ψηφοφόρο παίρνουν 10 € κρατική χρηματοδότηση! Είδατε πόσο γαλαντόμοι είναι προς τους εαυτούς τους οι εκλεγμένοι ρεμπεσκέδες μας, και μάλιστα με δανεικά που φορτώνουν στην καμπούρα μας, τη στιγμή που , οι Γερμανοί ψηφοφόροι επιδοτούν τα κόμματά τους μόλις με 0,75 € για κάθε ψήφο! Και για να μην παραλείψουμε το λεγόμενο κερασάκι της τούρτας, σημειώνουμε, απλώς, πως τα δύο (τέως) μεγάλα κόμματα οφείλουν στις Τράπεζες (τους) 280 – 290 εκατ. €, συνολικά, έναντι μελλοντικών επιχορηγήσεων! Πώς, λοιπόν, να μην μας λοιδορούν και να μην μας εξευτελίζουν παντοιοτρόπως οι απόγονοι του Αδόλφου; Γνωρίζετε ότι… ο κορδέλας κόπτων και πανηγυρικούς εκφωνών Έλλην Πρόεδρος – πλαγγόνα λαμβάνει ετησίως περισσότερα χρήματα από τον πρόεδρο των ΗΠΑ; Θα μου πείτε… καλά ρε αδερφέ και σένα τί σε κόφτει! Από δανεικά είναι! Γιατί να μην κάνει κι αυτός ο φουκαράς ένα κομπόδεμα για τα… γεράματά του!

,
Είδατε πουθενά κανένα κοινοβουλευτικό καθοίκιον να ζητήσει περικοπές στην επιδότηση των κομμάτων; Στη μείωση των βουλευτών; Στον περιορισμό των απολαβών και των προνομίων τους; Στην ελαχιστοποίηση των δαπανών της Βουλής και σε άλλο τι που να μην θίγει τις ευπαθείς ομάδες του λαού, αλλά το αποδεδειγμένα άχρηστο και ακριβοπληρωμένο τομάρι τους; Δυο τρεις που αποτόλμησαν να πουν κάτι τέτοιο, λοιδορήθηκαν ακόμα και από τον χώρο τους, ενώ η «αριστερά», ούσα ανέκαθεν υπεράνω χρημάτων, σε θέματα τοιαύτης φύσεως τηρεί σιγήν ιχθύος. Αγαθόν γαρ το βολεύεσθαι!

.
Ένα πράγμα είναι σίγουρο. Στο τέλος θα πληρώσουν πάλι αυτοί που πλήρωσαν εχθές, και προχθές, και παραπροχθές, και προπαραπροχθές, και… πάντα. Τα υπόλοιπα είναι για να κοροϊδεύουμε εαυτούς και αλλήλους…

.

.

Posted in ΔΗΓΜΑΤΑ, Uncategorized | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.